Dream Death - Journey into Mystery (1987)

Dream Death doet niet heel erg moeilijk, maar weet wel een goed duister sfeertje neer te zetten, met toch wel catchy, hoekige riffs. Brian Lawrence brult daar lekker diabolisch overheen. De productie is niet bepaald uitmuntend, maar goed genoeg. Doet soms wat denken aan Obituary, maar ik zou dit voornamelijk onder doom scharen. MA spreekt ook van death en thrash, maar da's minimaal aanwezig in mijn oren.

Hierna begon het te rommelen, vertrok de bassist naar Eviction en ging men verder onder de naam Penance, waarbij me de cover van de plaat van eerstgenoemde me wel bekend voorkomt. Penance misschien ook maar eens checken.

Vier sterren. En schitterende hoes.

In doomkringen wordt Dream Death nogal eens als eerste 'extremere' doomband beschouwd. Ofwel, doommotieven vermengen met death metal. Dé inspiratie voor Paradise Lost om de Bolt Thrower adoratie overboord te keilen en met Frozen Illusion demo op de proppen te gaan komen. En ook voor Lee Dorrian die uit het nerveuze grindbandje Napalm Death kwam gewandeld om met Cathedral eens flink te gaan treurwilgen. In die zin is Journey Into Mystery best een invloedrijk plaatje te noemen.

Cool, wist ik allemaal niet. Doom ben ik ook niet zo in thuis, met Candlemass' debuut (en indertijd een paar platen die volgden) was ik lang heel tevreden, én Trouble's 'The Skull'. Ik had net dacht ik een bericht geplaatst (ik vind het nu niet terug...?) bij 'S.E.' over de vergelijking met Celtic Frost waar ik ergens over las en die gaat ook zeker op.