Celine Dion - Let's Talk About Love (1997)

Ik geef het toe: er staat één nummer op dat ik gewoon wel mooi vind.........My Heart Will Go On. Met dank aan James Horner !!!

My Heart Will Go On vind ik dus juist zo cliche dat de rest van de nummers vanzelf al een streepje voor hebben. Al met al vind ik het album wel erg soft. Uitspringers voor mij zijn: Treat Her Like a Lady, een lekker uptempo plaatje met een erg verassende sound van Celine. The Reason, van kanjers Carole King en Sir George Martin. En twee sterke ballads: Us en Love is On The Way. Buiten dat het mijn eerste Celine cd was en het in 1997/98 veel heb gehoord heb ik vandaag de dag weinig met dit album. Een hoogtepunt uit haar carriere maar niet uit haar muziek.

let's talk about love is my number one cd. alle tracks op die cd zijn gewoon prachtig. where is the love dat is mijn favorite nummer alleen vind ik just a little bit of love wat minder. Deze cd krijgt van mij een 10!!

Let's talk about love... deze cd had beter "Let's listen to shit" kunnen heten.

Ik ben het niet me je eens Fugu ...dan heb jij geen verstand van Goede Muziek!!!

alle gast artiesten ten spijt kan dit album toch niet op tegen het sublieme falling into you, er staan wat leuke liedjes op maar kan er toch niet echt een geheel in vinden.

leuk om naar te luisteren maar dan niet in een slag.

Celine is een goede vocaliste, die heel goed kan zingen. Let's talk about Love is een heerlijk album, staan goede liedjes op.

Prima cd! Veel variatie. 4/5.

Ik zou haar graag mee willen nemen op mijn eigen Titanic.

En laat haar dan Jack spelen, dan is het einde al goed.

Vind deze cd ook erg mooi, maar wel iets minder dan z'n voorganger. (Falling Into You) Ik vind Bryan Adams' eigen versie van de titelsong ook wat beter. Tja, sorry, meer kan ik er niet van maken...

My hart will go on is wel mooi , maar vooral vanwege die mooie jankmomenten @ de titanic

Ik vind dat nummer één groot jankmoment.

"My Heart Will Go On" is werkelijk het enige nummer van mevrouw Dion dat ik nog enigszins weet te waarderen. En dat enkel en alleen omdat ik de film Tinanic erg goed vind. Voor de rest............. tranen schieten in mijn ogen als ik dat mens zie of hoor. En voor alle duidelijkheid: dat zijn geen tranen van ontroering.

Dit is typische muziek voor in de lift of in de wachtruimte bij de tandarts....gegarandeerd prikkelvrij.
Ze heeft vast wel een goede stem, maar niet een die mij raakt. Er staan wel een paar goed geproduceerde nummers op zoals het verrassende Treat her like a Lady, met een snufje raggamuffin. Het vertrouwde geluid van de gebroeders Gibb in Immortality of het duet met Barbra Streisand, dat een abceetje in de ballads is, maar goed gedaan en vooruit het nummer van Titanic dat misschien wel een van de bekendste en grootste hits is geweest voor een film ooit.
Dan houd het toch echt wel op bij mij en is het voor de verdere rest slappe hap en dan wil ik het nog niet eens hebben over dat gezanik in When i need you, wat alle kracht eruit zuigt van het origineel van Leo Sayer.

Let's talk about love! Waar heb ik deze titel nou eerder gehoord? Hmm..

Als ik dit album luister, hoor ik het liefst Miles to Go (Before I Sleep), Be The Man en Us.

Een dubbel gevoel bij dit album. My Heart will go On, Immortality, Tell Him en Us zijn stuk voor stuk nummers die ik echt fantastisch vind. Kunnen ook weer bij haar beste nummers ooit. Maar als geheel samen met de andere nummers is het gewoon niks. De rest van de nummers doen mij weinig.

Al zijn The Reason, Love is on the way en Miles to go ook gewoon leuk. Maar dan houdt het daarna op. Ik vind het zo zonde dat ze daarnaast zulke shit nummers maakt altijd. Alsof daarna de inspiratie zoek is en ze dan maar besluiten goh we moeten nog 8 nummers dus die blèren we maar even vol. Gewoon niet pakkend, zeikerig, vlak en niet mooi. Heel monotoon ook. Gewoon als opvulling. Ik snap dat niet elk nummer een hit kan worden, maar over het algemeen vind ik van de gemiddelde artiest juist de nummers die geen singles worden het leukst. Hier is het dus net omgedraaid. Of ze covert nummers als Treat her like a lady die ik van nature al niks vind.

Te eentonig wat mij betreft

Ik keek net de film The First Wives Club (1996)
en hoorde een versie van Love Is on the Way die ik niet kende. Wat blijkt, het was Billy Porter. Het origineel is van hem, afkomstig van zijn debuutalbum. Mooie versie ook!

Omgedraaid heeft hij dan weer Only One Road gecoverd.