Gabriel Yacoub - Babel (1997)

Gabriël Yacoub, één van de belangrijkste folk pioniers in Frankrijk met zijn 5e solo album. In zijn tienerjaren was Gabriël vooral geïnteresseerd in Bob Dylan en via hem in Pete Seeger en Woody Guthrie, maar uiteindelijk wilde hij zijn eigen roots leren kennen. Op 18 jarige leeftijd was hij gitarist in de band van de Bretonse folk ster Alan Stivell om een paar jaar later zijn eigen band Malicorne te formeren.
Deze folkband was en is zeer belangrijk voor de Franse folkmuziek en zoals een recensent schreef consistenter dan de Engelse evenknie Fairport Convention.
Opvallend bij Malicorne de mix van klassieke , soms Middeleeuwse folk met de totaal eigen benadering hiervan. De samenzang, het gebruik van instrumenten, akoestisch maar ook elektrisch, de totaal eigen wijze van productie, dat zorgde er voor dat Malicorne duidelijk een kwaliteitslijn neerzette en een voorbeeld werd voor veel andere Franse folkgroepen.
Malicorne was ook in andere landen bekend en had in veel landen een soort cult status.
Na zo'n 10 jaar stopte Malicorne en ging Gabriël Yacoub solo. Dat was maar afwachten in hoeverre zijn solo muziek in de schaduw van Malicorne kon staan. De samenzang met zijn ex Marie Yacoub was uniek en Hughues de Courbon had een heel belangrijke rol op productieniveau.
Gabriël Yacoub is geen Malicorne deel 2, maar kan zelfstandig prima op de benen staan.
Het stemgeluid van Gabriël herken je uit duizenden en blijft een ongelooflijke troef. Verder experimenteerde hij al in de laatste jaren van Mailicorn met 'ethnic' en 'world' invloeden (iets wat je ook bij Alan Stivell zag) en daar gaat hij solo verder mee. Zo ook op dit album Babel, wat opvalt door de diversiteit zonder dat dit afbreuk doet aan het geheel van het album.
Typisch Gabriël Yacoub overgangen binnen nummers, gebruik van traditionele folk instrumenten en modernere, goed uitgekozen begeleiding, mooie melodieën. Malicorne blijft voor mij op eenzame hoogte en blijft een inspiratiebron zeker in Frankrijk, ook voor jongere muzikanten.
Maar..dit album is ook prachtig op eigen wijze. Toch zou het mooi zijn om zo nu en dan die mooie stem van Marie Yacoub ook weer bij bepaalde nummers te horen, maar doet niets af aan de kwaliteit van dit album.