Dave Grusin - Random Hearts (1999)

Grusin kon het niet geloven, maar dit was alweer zijn 9e samenwerking met Sydney Pollack.Grusin is een jazz typje, altijd al geweest.Voor Random Hearts vormde hij een quartet met 3 andere befaamde namen uit die hoek: Grusin zelf op de piano, Terence Blanchard met de trompet, Harvey Mason met de drums en John Patitucci verzorgt de bass.Vanwege hun affiniteit met jazz, helpt dit de score, er is sprake van toegevoegde waarde.

Blanchard heeft altijd al bewezen goed met een trompet over weg te kunnen (de bewijzen liggen bij scores als Malcolm X).De lichte jazz die deze heren grotendeels spelen, kenmerkt de film. Maar een merkwaardige mix van drama, romantiek en een thriller zijlijn voor een film, dat kan een probleem zijn. Maar niet voor Grusin, die met zijn quartet een schemerig effect creert, soms jazz noir.

Een gedeelte zich afspelend in Miami zorgde voor een aparte track (‘’Aqui En Miami’’).Met een Cubaans ritme en gevoel weet Grusin vakmensen uit te nodigen tot een geweldig geheel. ‘’Symbolisch’’ opgenomen in Miami, hoe verzin je het… Het Miami gevoel wordt in enkele andere tracks zelfs aangevuld met Latijnse invloeden (Grusin vertel het idee hierachter eens).Wellicht net zo Random als het jazz Heart van zijn score.

Nu mag de componist de nadruk wel op het drama en romantiek leggen door middel van jazz. Maar het spannende moet ook nog aanbod komen. In track 8 ‘’Keys’’ komt dit al even om de hoek kijken. Pas bij ‘’Seasonal Change’’ en ‘’Closing In’’ komt dit element echt naar voren.Er komt zowaar wat vaart in, waar dat hiervoor een enkele minuut te vinden was.Een wat aangescherpte trompet van Blanchard, een wat hevigere piano van Grusin en warempel een gespannen vioolmotiefje.

Soms lijkt het zeer op Havana, soms op Sabrina en soms op The Firm (als het aankomt op de spanning).Een toch zeer kalme score en ,meer dan op het eerste gezicht, complex. 4 sterren