0
geplaatst: 7 augustus 2025, 12:51 uur
Pas geleden een setje gekocht Krautrock 3 Original Album Series, tot mijn verrassing zitten daar vrij unieke albums in. Ik heb al iets geschreven bij Gila - Bury My Heart At Wounded Knee. Daarnaast zit er een album van Popol Vuh bij (Das Hohelied Salomos) en ook deze plaat van de 'supergroep' Dennis met Hyperthalamus. Ik heb supergroep tussen haakjes gezet, want de leden komen uit allerlei verschillende Duitse bands uit die tijd, die ik absoluut niet ken, namelijk van FRUMPY (drums/percussie - Carsten Bohn; gitaar - Thomas Kretschmer), A.R. & MACHINES / RELEASE MUSIC ORCHESTRA / TOMORROW'S GIFT (toetsen - Manfred Rürup), XHOL (bas - Klaus Briest) en THIRSTY MOON (sax/fluit - Willi Pape) en ook nog iemand van Ougenweide. Die groep ken ik dan weer wel, een prima prog/folk groep.
In ieder geval deze gelegenheidsformatie komt regelmatig bij elkaar en improviseert dan wat. Op het hoesje staat dat ze in 2,5 jaar regelmatig bij elkaar kwamen en het resultaat daarvan op deze plaat staat. Waarschijnlijk was de opnameapparatuur niet van allerbeste kwaliteit, want het geheel klinkt nogal mat. En dan heb ik nog wel een cd die in 2016 gedigitaliseerd is en gemastered. In 1975 is deze plaat uitgekomen en op een gegeven moment is het een redelijk gewild collector's item geworden, ik zie verder dat in 2019 een nieuwe vinylversie is uitgegeven in Frankrijk en in 2020 een onofficiële cd uitgave in Rusland. De cd uit het boxje kan ik verder niet vinden op Discogs.
Dan de muziek. Ergens las ik de term quasi-krautrock muziek, dat vond ik op zich wel grappig. De eerste drie nummers (vinyl kant A) variëren van luchtige, rustgevende gitaar-, bas- en afstandelijke drumpartijen met later wat dissonante akkoorden ("Do Your Own Thing") tot de energieke, galmende puls van elektrische rock die ergens tussen Ash Ra Tempel, Can, Guru Guru en in zit, tot opzwepende, door keyboards aangestuurde funk, waar ergens nog een verre echo van en Stevie Wonder hoorbaar is.
Het vierde nummer (kant 2 vinyl) is een lang uitgesponnen nummer met regelmatig bepaalde vertraging en opent met prachtige, smaakvolle, ruimtelijke jazz met elektrische piano, fluit, percussie/drums en saxofoon. Het doet denken aan Miles Davis en Soft Machine en luistert heerlijk weg. Een heel aparte plaat en jammer van de slechte opnamekwaliteit, Het was een gelegenheidsband dus enkel dit album is gemaakt.
In hoeverre het Krautrock is ? Er zitten soms wel fragmenten in maar verder heeft het ook veel fusion en jazz elementen. Het album werd uitgegeven in 1975 toen Krautrock al over haar hoogtepunt was. Pas veel later is het weer opgepikt. De één vindt het een weer gevonden pareltje en de ander vindt het meer thuis gefröbel. Ik kan het wel waarderen.
En ik ga toch ook op zoek naar Krautrock 1 en Krautrock 3, wie weet wat daar allemaal te vinden is.
In ieder geval deze gelegenheidsformatie komt regelmatig bij elkaar en improviseert dan wat. Op het hoesje staat dat ze in 2,5 jaar regelmatig bij elkaar kwamen en het resultaat daarvan op deze plaat staat. Waarschijnlijk was de opnameapparatuur niet van allerbeste kwaliteit, want het geheel klinkt nogal mat. En dan heb ik nog wel een cd die in 2016 gedigitaliseerd is en gemastered. In 1975 is deze plaat uitgekomen en op een gegeven moment is het een redelijk gewild collector's item geworden, ik zie verder dat in 2019 een nieuwe vinylversie is uitgegeven in Frankrijk en in 2020 een onofficiële cd uitgave in Rusland. De cd uit het boxje kan ik verder niet vinden op Discogs.
Dan de muziek. Ergens las ik de term quasi-krautrock muziek, dat vond ik op zich wel grappig. De eerste drie nummers (vinyl kant A) variëren van luchtige, rustgevende gitaar-, bas- en afstandelijke drumpartijen met later wat dissonante akkoorden ("Do Your Own Thing") tot de energieke, galmende puls van elektrische rock die ergens tussen Ash Ra Tempel, Can, Guru Guru en in zit, tot opzwepende, door keyboards aangestuurde funk, waar ergens nog een verre echo van en Stevie Wonder hoorbaar is.
Het vierde nummer (kant 2 vinyl) is een lang uitgesponnen nummer met regelmatig bepaalde vertraging en opent met prachtige, smaakvolle, ruimtelijke jazz met elektrische piano, fluit, percussie/drums en saxofoon. Het doet denken aan Miles Davis en Soft Machine en luistert heerlijk weg. Een heel aparte plaat en jammer van de slechte opnamekwaliteit, Het was een gelegenheidsband dus enkel dit album is gemaakt.
In hoeverre het Krautrock is ? Er zitten soms wel fragmenten in maar verder heeft het ook veel fusion en jazz elementen. Het album werd uitgegeven in 1975 toen Krautrock al over haar hoogtepunt was. Pas veel later is het weer opgepikt. De één vindt het een weer gevonden pareltje en de ander vindt het meer thuis gefröbel. Ik kan het wel waarderen.
En ik ga toch ook op zoek naar Krautrock 1 en Krautrock 3, wie weet wat daar allemaal te vinden is.
* denotes required fields.
* denotes required fields.