Shakatak - Live! (1985)

Down on the street.......dowhown..



Was best een leuk liedje destijds.

Vond het juist een vreselijk nummer.

Geweldig album.
Vooral nightbirds vind ik schitterend.

Shakatak heeft schitterende nummers. wel een afwijkende stijl.

Voor zover ik mij kan herinneren, een heerlijke plaat. De LP staat nog ergens op zolder en de cd ga ik nu achteraan

Zo te zien lopen er weinig mensen warm voor Shakatak. Ach what the heck...ik heb vandaag, helemaal uit Japan, dan eindelijk een cd-versie te pakken van Live! Sinds mijn zolder eindelijk begaanbaar is, en ik door mijn stapel lp's kan wroeten, maak ik werk van het op cd krijgen van zo'n beetje alles wat ik op LP had. Een soort omkeerde pavlof reactie op de huidige vinyl hype. Het gros van mijn lp-verzameling blijk ik al lang op cd te hebben maar een aantal guilty pleasurers ontbraken nog. Inmiddels heb ik, in dit kader al Donna Summer uit 1982 binnen. Een geweldige plaat , vond ik toen. Maar na hem 20 jaar niet meer gehoord te hebben, viel die bij de hernieuwde kennismaking lichtjes tegen, al blijf ik hem leuk genoeg vinden. Mag ook wel want die was niet direct gratis op ebay. Deze Live! trouwens ook niet want die is lang OOP geweest. Maar in Japan weten ze wel raad met sophisticated pop met een ferme jazz-tic. Want dat is wat Shakatak maakt. Dat vinden ze daar wel leuk dus hebben ze er een een of andere vette mastering op los gelaten en is het plaatje eindelijk weer op cd beschikbaar. In Japan dan. En, o ironie, in leuke mini vinyl replica hoes

Goed, genoeg gezeverd over het opduiken van jeugdplaatjes en de bijhorende herinneringen. Over naar de muziek. Is dat dan, ook al 20 jaar nadat ik hem voor het laatst heb beluisterd, nog wat. Mja, vind van wel. Toegegeven, een grote schok in de muziekwereld heeft Shaktak niet teweeg gebracht. En liefhebers die by default het nieuwste geluidje willen hebben (neem een ringtone abonnementje, zou ik zeggen) gaan vast ook niet superblij zijn als deze plaat voor ze onder de kerstboom ligt. Maar ik dus wel. Want het klinkt na al die jaren wel gewoon weer heel heel erg lekker. Er wordt prima en loep zuiver gemusiceerd. Wat me nog het meest bevalt aan deze schijf is dat je alle instrumenten van elkaar kunt onderscheiden. Kom daar vandaag de dag nog maar eens om. En de zangeres lijkt mij te vergelijken met de ook best competente Trijntje Oosterhuis als ze de jazzy kant op zoekt. Oei...schrijf ik dit? Ik vind Swans en Gridlock ook erg goed hoor!

Nu wil ik ook best wel eens een cd met door mijn talloze huisgenoten weinig gewaardeerde pleurisherrie op zetten, maar daar kan ik echt niet mee aankomen als pakweg mijn schoonfamilie komt racletten. En kijk..dan komt deze lekkere jazzy, want pianootje, saxofoontje en bas, plaat van pas. De puistjes van vandaag zetten bij vergelijkbare gelegenheden dan Adele en Duffy op. Ook best leuk, maar geef mij Shakatak maar. Uit de tijd dat ik nog puistjes had.

2 Guilty pleasurs down, 8 to go. Patrick Cowley, here I come