Uyama Hiroto - A Son of the Sun (2008)
mijn stem
52 stemmen
Japan
Jazz / Hip-Hop
Label: Hydeout
-
81summer (4:02)
-
Climbed Mountain (3:59)
-
One Dream (4:13)
-
Nightwood (3:02)
-
Waltz for Life Will Born (4:51)
-
Ribbon in the Sea (4:24)
-
Port51 (Interlude) (0:55)
-
Carbon Rose (3:35)
-
Vision Eyes (4:03)
met Golden Boy
-
Fly Love Song (3:58)
met Pase Rock
-
Last Transit (Interlude) (1:22)
-
Stratus (4:37)
-
Walk in the Sunset (5:15)
-
Color of Jade (2:55)
0
geplaatst: 8 augustus 2008, 16:59 uur
Klinkt weer relaxt van Hyde Out.
'Waltz for Life Will Born' stond ook al op Hyde Out Collection Vol.2
'Waltz for Life Will Born' stond ook al op Hyde Out Collection Vol.2
0
geplaatst: 24 augustus 2008, 13:58 uur
Ik vind het allemaal wat saaier dan Nujabes. 81summer en Waltz for Life will Born vind ik wel heel goed.
Misschien ga ik het album beter vinden als ik het nog meer heb geluisterd.
Misschien ga ik het album beter vinden als ik het nog meer heb geluisterd.
0
geplaatst: 17 november 2008, 20:17 uur
Osiris Apis schreef:
Ik vind het allemaal wat saaier dan Nujabes. 81summer en Waltz for Life will Born vind ik wel heel goed.
Misschien ga ik het album beter vinden als ik het nog meer heb geluisterd.
Ik vind het allemaal wat saaier dan Nujabes. 81summer en Waltz for Life will Born vind ik wel heel goed.
Misschien ga ik het album beter vinden als ik het nog meer heb geluisterd.
Het is wat minder hiphop-achtig dan Nujabes, saaier kan je het niet noemen.. tenzij je een vreemde definitie van saai definieert..
0
geplaatst: 19 december 2008, 19:37 uur
Ik heb deze plaat al een tijd in mijn bezit, ik heb hem ook al een paar keer gedraaid, met name als doel om mijn hoofd helemaal leeg te maken. Ook nu heb ik hem weer op staan en ik vind het prachtig, de warmte mede mogelijk gemaakt door de blazers, piano en oosterse invloeden. Muziek waar ik geen genoeg van krijgen; een formule die voor mij altijd zal werken.
0
geplaatst: 5 juli 2009, 16:10 uur
Hele fijn plaat van Hiroto, die ik bijna een soort van kopie van Nujabes kan noemen. Dit is natuurlijk een groot compliment en iedereen die van Nujabes kan genieten moet dit horen. Fijne instrumentale hiphop vol met jazz-samples en een paar nummers met rap. Vooral Stratus is prachtig 
. Zonde dat ik dit niet al vorig jaar heb gecheckt 
.
4*
. Zonde dat ik dit niet al vorig jaar heb gecheckt .4*
1
geplaatst: 28 juli 2009, 13:04 uur
Fantastische plaat van Uyama Hiroto. Alweer van ongekend niveau, jazz-hiphop die moeilijk te overtreffen valt. Ik heb deze plaat nog maar een korte periode, maar leg hem, net als de andere - Emancipator, Nomak, Nujabes - constant op. Nooit, maar dan ook nooit geraak ik deze beu. Dit kan ik nu al zeggen.
De laatste tijd had ik namelijk een beetje een "ik-heb-het-effe-gehad"-gevoel van hiphop. Zelfs de rustige hiphop kon me niet meer ontspannen. Ik was dus al onbewust een tijdje op zoek naar iets als dit, maar vond het niet in het Amerikaanse archief. Nooit gedacht dat ik voor deze shizzle in Japan moest zijn. Mede dankzij mijn tijdelijke obsessie van DJ Krush, kwam ik dan eindelijk terecht bij hét label dat mij helemaal ligt, meer zelfs dan Stones Throw, en dat is Hyde Out.
Nog even wachten voor ze in aanmerking komen voor mijn top-10, eerst toch even de durabiliteitswaarde afwachten. Maar ik heb me nu al moeten inhouden deze niet in mijn top-10 te zetten.
Anderzijds, elke plaat in mijn top-10 heb ik in een bepaalde periode kapotgedraaid. Eerlijk gezegd, zelfs sommige platen ben ik al een beetje beu, maar daarom staan ze misschien net in mijn top-10. Als ik deze plaat na al die jaren ook beu geraak, past hij perfect in hetzelfde rijtje als mijn top-10, die ik na al die jaren bij momenten ook wel eens beu ben.
De laatste tijd had ik namelijk een beetje een "ik-heb-het-effe-gehad"-gevoel van hiphop. Zelfs de rustige hiphop kon me niet meer ontspannen. Ik was dus al onbewust een tijdje op zoek naar iets als dit, maar vond het niet in het Amerikaanse archief. Nooit gedacht dat ik voor deze shizzle in Japan moest zijn. Mede dankzij mijn tijdelijke obsessie van DJ Krush, kwam ik dan eindelijk terecht bij hét label dat mij helemaal ligt, meer zelfs dan Stones Throw, en dat is Hyde Out.
Nog even wachten voor ze in aanmerking komen voor mijn top-10, eerst toch even de durabiliteitswaarde afwachten. Maar ik heb me nu al moeten inhouden deze niet in mijn top-10 te zetten.
Anderzijds, elke plaat in mijn top-10 heb ik in een bepaalde periode kapotgedraaid. Eerlijk gezegd, zelfs sommige platen ben ik al een beetje beu, maar daarom staan ze misschien net in mijn top-10. Als ik deze plaat na al die jaren ook beu geraak, past hij perfect in hetzelfde rijtje als mijn top-10, die ik na al die jaren bij momenten ook wel eens beu ben.
0
geplaatst: 16 februari 2010, 13:27 uur
Ahh wat een ontzettend fijne, gevoelige plaat..
Echt fijn dat er hier de ruimte voor 'de muziek zelf' is gemaakt.
En de jazzy/hiphop insteek doet me ook zeker deugd.
Echt fijn dat er hier de ruimte voor 'de muziek zelf' is gemaakt.
En de jazzy/hiphop insteek doet me ook zeker deugd.
0
groente12
geplaatst: 7 april 2010, 00:26 uur
funkdoc schreef:
Fantastische plaat van Uyama Hiroto. Alweer van ongekend niveau, jazz-hiphop die moeilijk te overtreffen valt. Ik heb deze plaat nog maar een korte periode, maar leg hem, net als de andere - Emancipator, Nomak, Nujabes - constant op. Nooit, maar dan ook nooit geraak ik deze beu. Dit kan ik nu al zeggen.
De laatste tijd had ik namelijk een beetje een "ik-heb-het-effe-gehad"-gevoel van hiphop. Zelfs de rustige hiphop kon me niet meer ontspannen. Ik was dus al onbewust een tijdje op zoek naar iets als dit, maar vond het niet in het Amerikaanse archief. Nooit gedacht dat ik voor deze shizzle in Japan moest zijn. Mede dankzij mijn tijdelijke obsessie van DJ Krush, kwam ik dan eindelijk terecht bij hét label dat mij helemaal ligt, meer zelfs dan Stones Throw, en dat is Hyde Out.
Nog even wachten voor ze in aanmerking komen voor mijn top-10, eerst toch even de durabiliteitswaarde afwachten. Maar ik heb me nu al moeten inhouden deze niet in mijn top-10 te zetten.
Anderzijds, elke plaat in mijn top-10 heb ik in een bepaalde periode kapotgedraaid. Eerlijk gezegd, zelfs sommige platen ben ik al een beetje beu, maar daarom staan ze misschien net in mijn top-10. Als ik deze plaat na al die jaren ook beu geraak, past hij perfect in hetzelfde rijtje als mijn top-10, die ik na al die jaren bij momenten ook wel eens beu ben.
Fantastische plaat van Uyama Hiroto. Alweer van ongekend niveau, jazz-hiphop die moeilijk te overtreffen valt. Ik heb deze plaat nog maar een korte periode, maar leg hem, net als de andere - Emancipator, Nomak, Nujabes - constant op. Nooit, maar dan ook nooit geraak ik deze beu. Dit kan ik nu al zeggen.
De laatste tijd had ik namelijk een beetje een "ik-heb-het-effe-gehad"-gevoel van hiphop. Zelfs de rustige hiphop kon me niet meer ontspannen. Ik was dus al onbewust een tijdje op zoek naar iets als dit, maar vond het niet in het Amerikaanse archief. Nooit gedacht dat ik voor deze shizzle in Japan moest zijn. Mede dankzij mijn tijdelijke obsessie van DJ Krush, kwam ik dan eindelijk terecht bij hét label dat mij helemaal ligt, meer zelfs dan Stones Throw, en dat is Hyde Out.
Nog even wachten voor ze in aanmerking komen voor mijn top-10, eerst toch even de durabiliteitswaarde afwachten. Maar ik heb me nu al moeten inhouden deze niet in mijn top-10 te zetten.
Anderzijds, elke plaat in mijn top-10 heb ik in een bepaalde periode kapotgedraaid. Eerlijk gezegd, zelfs sommige platen ben ik al een beetje beu, maar daarom staan ze misschien net in mijn top-10. Als ik deze plaat na al die jaren ook beu geraak, past hij perfect in hetzelfde rijtje als mijn top-10, die ik na al die jaren bij momenten ook wel eens beu ben.
beter kan ik het niet uitleggen!
0
geplaatst: 7 april 2010, 12:45 uur
vond je? Ik herlees net die laatste alinea...Slaat helemaal nérgens op! 
0
geplaatst: 8 april 2010, 04:31 uur
ik vind het een stuk minder dan Nujabes. Ik trek die vergelijking omdat ik hem ken via die gast. Desondanks nog wel fris en goed in vergelijking met anderen in het genre. Omdat Nujabes de lat erg hoog heeft gelegd in dit genre rate ik het met 3,5-4.
voor nu nog ff 3,5
voor nu nog ff 3,5
0
groente12
geplaatst: 8 april 2010, 15:36 uur
Shelter schreef:
ik vind het een stuk minder dan Nujabes. Ik trek die vergelijking omdat ik hem ken via die gast. Desondanks nog wel fris en goed in vergelijking met anderen in het genre. Omdat Nujabes de lat erg hoog heeft gelegd in dit genre rate ik het met 3,5-4.
voor nu nog ff 3,5
ik vind het een stuk minder dan Nujabes. Ik trek die vergelijking omdat ik hem ken via die gast. Desondanks nog wel fris en goed in vergelijking met anderen in het genre. Omdat Nujabes de lat erg hoog heeft gelegd in dit genre rate ik het met 3,5-4.
voor nu nog ff 3,5
Zo een gevoel had ik ook maar als je deze album een tijdje luistert, ga je het zeker meer waarderen.
0
geplaatst: 15 april 2010, 15:39 uur
Deze zojuist ontvangen thuis, damn lekker zeg.
Ribbon in the sea
Ribbon in the sea
0
geplaatst: 31 mei 2010, 15:41 uur
Waar ken ik Vision Eyes nog meer van? Die saxofoon komt mij zo bekend voor... Iemand?
0
geplaatst: 31 mei 2010, 22:44 uur
Zoals iedereen hier leg ik ook meteen de verbanden met Nujabes. En zeker niet onterecht. Ik vind Nujabes net iets beter, maar ik ken dan ook meer nummers van hem dan van Uyama Hiroto. Maar Uyama Hiroto kan zeker wel de lijn van Nujabes bij Hydeout voortzetten met zijn prachtige muziek.
Prachtige hip-hop mixen gemaakt van jazz-muziek. Deze muziek moet je gewoon echt met je ogen dicht luisteren en volledig laten meevoeren. De muziek wordt dan bijna tastbaar. Dat is de enige manier om zulke muziek in het algemeen te omschrijven. Alles is zo goed op elkaar afgestemd. Een relaxed, maar toch een beetje dwingend drumlijntje op de achtergrond met daaroverheen piano, saxofoons, fluiten, natuurgeluiden en gelukkig ook wat rap (Gold Boy!). Naarmate ik het album opnieuw luisteren ontdek ik steeds meer geluidjes in zijn muziek. Daardoor blijf je echt genieten van elke luisterbeurt.
Ik ga dit album belonen met een 4.5* met een grote kans op een 5*!
Prachtige hip-hop mixen gemaakt van jazz-muziek. Deze muziek moet je gewoon echt met je ogen dicht luisteren en volledig laten meevoeren. De muziek wordt dan bijna tastbaar. Dat is de enige manier om zulke muziek in het algemeen te omschrijven. Alles is zo goed op elkaar afgestemd. Een relaxed, maar toch een beetje dwingend drumlijntje op de achtergrond met daaroverheen piano, saxofoons, fluiten, natuurgeluiden en gelukkig ook wat rap (Gold Boy!
). Naarmate ik het album opnieuw luisteren ontdek ik steeds meer geluidjes in zijn muziek. Daardoor blijf je echt genieten van elke luisterbeurt. Ik ga dit album belonen met een 4.5* met een grote kans op een 5*!
0
Relax
geplaatst: 13 juni 2010, 23:12 uur
Zooo klinkt goed, zelfs label als van Nujabes en grappig genoeg redelijk dezelfde sound.
0
tuktak
geplaatst: 3 juli 2010, 23:17 uur
wat een brave borstenplaat. een zoon van de zon, je hoort blof er bijna overheen zingen. popmuziek met een toetertje, een pianootje, of soms (doe eens gek) een gitaartje. nee dit vind ik te makkelijk en veel te salonfähig allemaal.
0
Relax
geplaatst: 4 juli 2010, 00:41 uur
tuktak schreef:
wat een brave borstenplaat. een zoon van de zon, je hoort blof er bijna overheen zingen. popmuziek met een toetertje, een pianootje, of soms (doe eens gek) een gitaartje. nee dit vind ik te makkelijk en veel te salonfähig allemaal.
wat een brave borstenplaat. een zoon van de zon, je hoort blof er bijna overheen zingen. popmuziek met een toetertje, een pianootje, of soms (doe eens gek) een gitaartje. nee dit vind ik te makkelijk en veel te salonfähig allemaal.
Dan heb je niet goed geluisterd... het is gewoon rustige jazz hip-hop.
0
geplaatst: 4 juli 2010, 07:26 uur
tuktak schreef:
wat een brave borstenplaat. een zoon van de zon, je hoort blof er bijna overheen zingen. popmuziek met een toetertje, een pianootje, of soms (doe eens gek) een gitaartje. nee dit vind ik te makkelijk en veel te salonfähig allemaal.
wat een brave borstenplaat. een zoon van de zon, je hoort blof er bijna overheen zingen. popmuziek met een toetertje, een pianootje, of soms (doe eens gek) een gitaartje. nee dit vind ik te makkelijk en veel te salonfähig allemaal.
Ik vraag me echt af of je wel het album geluisterd hebt of wellicht een paar nummers kort heb gehoord. Dit is geen popmuziek en Blof zou nooit van zijn leven er over heen kunnen zingen.
Het is Nujabes maar een klasse lager naar mijn mening, nog steeds goed maar niet zo groots als de meester.
0
tuktak
geplaatst: 4 juli 2010, 09:03 uur
ik heb prima geluisterd 
en dat van blof moet je natuurlijk niet letterlijk nemen...zucht...
en dat van blof moet je natuurlijk niet letterlijk nemen...zucht...
0
geplaatst: 4 juli 2010, 14:03 uur
dat van blof kan er nooit overheen zingen heet een overstatement als reactie op jouw mening dat het als popmuziek klinkt...zucht...
0
geplaatst: 18 november 2010, 21:44 uur
Prachtig, dit is de mooiste muziek die er is, alleen jammer dat het hele album niet echt goed aanvoelt zoals Nujabes dat wel kan, toch een uitstekend album, vooral Ribbon in the sea en Stratus
0
geplaatst: 19 november 2010, 16:57 uur
Chuck Taylor schreef:
Het is wat minder hiphop-achtig dan Nujabes, saaier kan je het niet noemen.. tenzij je een vreemde definitie van saai definieert..
(quote)
Het is wat minder hiphop-achtig dan Nujabes, saaier kan je het niet noemen.. tenzij je een vreemde definitie van saai definieert..
Toch heb ik hetzelfde, en niet omdat ik zo'n hip-hopper ben..
* denotes required fields.
* denotes required fields.