Human Drama - Cause and Effect (2002)

Dit is een redelijk veelzijdig album van Human Drama: redelijk rechttoe rechtaan rock met een glorieus randje a la Levellers op I Am Not Here. Folky samenzang op Look at Me Now of Marc Almond-achtige dramakitsch op Lonely (wat natuurlijk wel aan mij besteed is!). Weg is in elk geval de gothic-achtige folk die we nu heel af en toe te horen krijgen en dan ook duidelijk anders verpakt dan op de vroegere albums.
Ik krijg sterk de indruk dat Indovina met dit album een groter publiek wilde aanboren. Helaas is hem dat niet echt gelukt en vrees ik dat Human Drama altijd wel een undergroundbandje zal blijven. Een bestaan in de marge zal ik het niet noemen want daarvoor hebben ze genoeg aanhang maar ergens vind ik het wel jammer dat de belangstelling zo minimaal is.
Ach, soms heb je dat en dan kun je proberen om de schijnwerpers erop te zetten in de hoop dat mensen wakker worden of je laat het er bij en geniet gewoon lekker van je 'eigen bandje' die er alleen maar voor jou is om je te vermaken met fantastische muziek. Jammer voor de rest dan

Hoe dan ook is dit wederom een heerlijke cd waar ik eigenlijk geen negatieve kritiek op kan leveren. Nou vooruit: de stem van de zanger (Johnny Indovina) is misschien wat vlak en zal daardoor niet iedereen voldoende aanspreken.
Pluspuntje is dat de band goed met covers overweg kan zoals ook hier op Dance Me to the End of Love van Leonard Cohen.