Arghoslent - Incorrigible Bigotry (2002)

Arghoslent. De koning van de riffs.

't Album begint ook gelijk met een heerlijk gitaarstukje, en neem van mij aan, die worden er niet minder mooi op naar mate het album vordert.

Arghoslent speelt een stijl die niet vaak voorkomt, een soort van mix tussen Death metal en Heavy metal qua songstructuur. En misschien nog wel het best en meest simpel te omschrijven als headbangingly awesome.

Het gitaarwerk is hier duidelijk het meest aanwezig, en 't stekste punt van dit album. Elk nummer bevat meerdere riffs, soms ingewikkeld, maar meestal gewoon enorm catchy en totaal tegenstrijdig aan wat de band uiteindelijk wil overbrengen. En dat werkt. - Geen stampende death metal, wat je zou verwachten bij een band als deze, maar erg melodische en soms zelfs bluesy death metal.

Een subtiele ns-death metal band, dat ze bestaan joh!

En daarbij komen we gelijk bij het enige smetje dat je zou kunnen ontdekken aan de band, hun lyrics. - Want alhoewel vaak goed geschreven en uitgevoerd kan ik maar al te goed begrijpen dat men wat problemen zou kunnen hebben met een tekst als :

Above the steaming jungle
Lies snowy heights of honor
Foundations of empire are laid
On sweating backs of nigger slaves

Terug naar de muziek zelf.

Het meest voor de hand liggende voorbeeld om te nemen is toch wel de titel track, een acht en een half minuut lang instrumentaal meesterwerkje.

De bass is zoals wel vaker bijna geheel niet hoorbaar, maar dat wordt meer dan goed gemaakt door het onderhoudende drumwerk en riffs waar je van zal smullen, die ook hier weer allemaal erg bluesy en melodisch klinken. - Je kan er gerust van zijn dat je dit nummer alleen al een x aantal keer zal draaien alvorens je echt alles hebt gehoord.

Het is overigens een vrij kort album (38 minuten), want "mob of the howling" is een bonus track. - Een aanrader!