Engel is opgegroeid met boombaprap. Dat resulteert in Engelland, een album met vijftien korte nummers, waar de liefde voor hiphop vanaf spat. Geen skits of engagement, maar harde en doeltreffende beats, plus samples van KRS-One en Busta Rhymes.
Het moge dus duidelijk zijn dat Engel het met zijn solodebuut simpel aanpakt. Het album kan het best omschreven worden als typische boombaprap, zonder poepas eromheen. Na twee samenwerkingen met Daniël vond Engel het tijd voor een simpel boombapalbum. “Geef geen fok als het niet grensverleggend is” luidt niet voor niets een regel uit het refrein van Next Level. Het fijne is dat Engel slaagt in zijn opzet en Engelland daarmee een album is dat zonder enige bijbedoeling zo’n veertig minuten amusante en pretentieloze hiphop biedt.
Engels doelgerichte teksten zijn niet alleen indirect maar ook vaak direct een uiting van zijn liefde voor hiphop. Neem bijvoorbeeld het leuke De Basis, waar ook een ouderwets aanvoelende scratchpartij te horen is. Hier rapt Engel: “Ik breng het terug naar de basis//Ik breng het terug omdat de kunst verwatert.” En daar is geen speld tussen te krijgen.
Ook instrumentaal is Engelland instrumentaal niet uniek of verheffend. De beats, afkomstig van onder meer Bushmeister J, Diggy Dex en Darin G, bestaan vaak uit niet meer dan een opzwepende drum en een of twee telkens variërende instrumenten, maar getuigen toch van vakmanschap. Neem een track als Strijdlust, waar een enthousiaste drum en enkele blazers krachtig klinken en de gasten Diggy Dex en Tim verdienstelijk voor de dag komen. Hoogtepunt hier is echter het couplet van gastheer Engel, die met leuke regels als “Goede hits zijn geen tracks, hits zijn refreintjes, die opgepikt worden door zestienjarige meisjes” een fijne combinatie van humor en waarheid bereikt.
Naast dit soort overtuigende tracks vol met leuke maar simpele taalvondsten, staat de meer rustige muziek. Engel moet ook beseft hebben dat boombaprap amusant is, maar net te weinig biedt voor een heel album. Daarom zijn nummers als Trots (“Ben je trots op me? Je ex van vijfentwintig jaar”), waar Engel de hoop uit dat hij zijn naaste medemensen trots maakt. Hier wordt een gevoeliger toon aangeslagen dan op de rest van Engelland, maar knap genoeg klinkt het totaal niet geforceerd. Nog zo’n werk is de samenwerking met producer Daniël, het korte Fase, waar Engel openhartig verhaalt over een relatie (“misschien haat ik je uit liefde, want ik haat je liever dan je weer te verliezen”). Het fijne is dat het allemaal oprecht en gemeend klinkt, terwijl Engel, net zoals op de rest van het album, ingetogen en neutraal en toch overtuigend flowt.
Het absolute hoogtepunt is Kleine Jongen, een posse-cut met Diggy Dex, Jiggy Djé en Def P. Hier horen we een vrolijke en pure ode aan de hiphop, en elke MC vertelt wat hiphop voor hem betekent en welke rol hij heeft gespeeld dan wel speelt in de scène. Engels verhaal komt erop neer dat hij vroeger met zijn net verdiende geld naar de cd-winkel ging om een album te kopen, Diggy Dex (“Ik ben van elke tijd, maar vooral van kwaliteit”) verbaast zich over het feit dat hij ineens met zijn helden van vroeger staat op te nemen en Def P kan het uiteraard niet nalaten zijn imposante verleden in herinnering te brengen (“Leerde zelfs zogenaamde meesters nederhoppen”). Net als voor eigenlijk alle nummers geldt ook hier: niet inventief of briljant, maar wel goedbedoeld en aangenaam om te luisteren.
We kunnen concluderen dat op Engelland perfect wordt geroeid met de riemen die er zijn, of beter gezegd, de riemen waarvoor Engel heeft gekozen door te kiezen voor een dergelijk boombapalbum. Engel is niet de beste MC van het land, maar hij is gegroeid ten opzichte van eerder werk en gebruikt zijn rapkunsten op precies de goede manier. Net op het moment dat zijn neutrale stemgeluid wat saai begint te klinken, komen er enkele aangename gasten langs, waarvan met name Diggy Dex een goede indruk achterlaat. Er zijn echter niet te veel andere rappers, Engel zorgt ervoor dat hij de controle heeft over zijn eigen land. Op openingstrack Trossen Los wordt een reis naar ‘Engelland’ aangekondigd. Daarbij moet niet worden gedacht aan een vliegreis naar een luxueus vakantieoord, maar meer aan een autotrip naar het buitenhuisje waar je vroeger altijd kwam. En op het moment dat je daar aankomt, krijg je door hoe weinig er eigenlijk nodig is voor een leuke vakantie.
Bron:
Hiphopleeft