Thieves' Kitchen - The Water Road (2008)

4e album van deze Engelse Progrock band.
Hun sound is moelijk te plaatsen maar kent een uniek geluid wat bestaat uit een mix van jaren 70 fusion en jazz met Canterbury invloeden. Voor de liefhebbers van Anglagard zeker een must. Vooral doordat de toetsenist van Anglagard, Thomas Johnson nu in Thieves' Kitchen de toetsen bespeeld.
De meeste nummers worden gezongen door Amy Darby, een zangeres met een warme stem.
Bij iedere luisterbeurt hoor je weer nieuwe dingen. Echt een aanrader voor de prog.rock liefhebbers.

Papartis

Dit is voor waar echt een sterk album die fusion, Canterbury en retrosymfo als een soort van stamppot opserveert. Wel een beetje een houterige drummer maar gelukkig speelt hij hier nu eindelijk op een normale drumset i.p.v. een elektronische kit zoals op de voorgaande albums. Het was denk ik helemaal super geworden als er een drummer op had gespeeld die iets meer schwung / jazz in z'n lijf had, zeg maar een hedendaagse versie van Andy Ward (Camel) of zo.

Als liefhebber van Änglagård voel ik me aangesproken door de opmerking van Papartis. De complexiteit en de instrumentatie van de nummers hebben inderdaad wat weg van de Zweden. Het is wel ingetogener, minder grimmig. En die fijne zangeres geeft er een eigen draai aan. Mooie plaat.