Je zag ze vroeger heel vaak in het centrum van steden en dorpen. Van die Latino's die op panfluiten speelden en vaak erg veel bekijks trokken. Vaak kon je voor een drol en twee stuivers nog een CD bij ze kopen ook. Vroeger dacht ik altijd dat het één en dezelfde groep was die door de steden trokken, totdat ik erachter kwam dat het gewoon elke keer weer andere figuren waren (tja, die lui lijken ook zoveel op elkaar).
Hoe kom ik hier zo op? Nou, heel simpel, elke keer als ik Cusco draai (wanneer dat überhaupt nog gebeurd; zelden dus....), moet ik aan die gasten denken. Het is muziek wat heel erg Zuid-Amerikaans aandoet, ware het niet dat Cusco gewoon een groep is uit Duitsland met voornaamste leden Michael Holm (die naast bandleider van Cusco ook nog een bekende zanger schijnt te zijn) en Kristian Schultze.
Deze 2e plaat van Cusco (simpelweg getiteld II), is een bij vlagen best lekkere instrumentale plaat vol zomers klinkende opzwepende en vrolijke nummers. Het ligt lekker in het gehoor en af en toe zitten er best leuke verrassinkjes tussen, zoals de opener Bodensee, die na een wat dromerig begin in één keer omslaat in een zeer opzwepend Peruaans klinkend, ritmisch melodietje. Echter staan er ook redelijk wat suffe nummers tussen, die mij nogal veilig en gezapig in de oren klinken. Dat is ook de voornaamste reden dat ik deze plaat een 2,5 geef. Het is niet slecht, maar ik heb de neiging in slaap te vallen, aangezien het zoete karakter van de plaat mij niet echt kan bekoren. Er had (op een paar nummers na...), best wel meer pit en dynamiek in mogen zitten, zoals een Apurimac (Cusco's succesvolste album), maar dat mis ik hier.
Conclusie: leuk voor zéér af en toe, maar niet meer dan dat.