Pretenders - Break Up the Concrete (2008)

The Pretenders met enige vaste lid Chrissie Hynde flirten op dit album met countryinvloeden. Tot de releasedatum van 23 september brengt hun platenlabel elke week een nummer te koop aan. Zal mij benieuwen. Het laatste album stamt alweer uit 2002 en had als titel Loose Screw.

Ben heel erg benieuwd, maar ook een beetje huiverig! Pretenders met countryinvloeden. Tja! Aan de andere kant, als muzikanten financieel onafhankelijk zijn en op latere leeftijd hun eigen "ding" kunnen gaan doen, komt soms het beste van hen boven. Dus wie weet komt er toch iets geweldigs aan

Eerst indrukken zijn niet geweldig. Ik vind, zelfs de stem van Chrissie aan "sleet " onderhavig (Hoe kan dat nou?), maar ik blijf hopen dat ze de sterkste nummers voor later bewaard heeft.

Dat logo hoort eerder bij een punkband.

Als je met logo de hoes bedoeld: in eerste instantie waren ze ook een punk/new wave band.

staat er zo leuk op de "home" pagina dat hij vanaf 23 september in de Nederlandse platenzaken ligt, nou echt niet. Ik kan hem als winkel nergens bestellen, alleen op LP is hij op deze datum leverbaar en alleen als USA import, de cd komt 7 oktober, ook alleen als import uit USA , maar vinden jullie dat ik hem moet bestellen, die vorige plaat heeft hier ook geen moer gedaan.... Maar ja elke zichzelf respecterende cd zaak moet er natuurlijk even 1 bestellen, toch ? ,.....

Ik heb de band altijd als zijnde rockband beschouwd; weinig boeiend en als ik nu ook nog eens 'country invloeden' lees, vrees ik dat mevrouw Hynde nogal is ingekakt, maar ach, misschien een leuk album voor mij de bingo, avondje met oudhollandsche spelen of een middagje kantklossen, maar ik laat het graag aan mij voorbij gaan.

Mevrouw Hynde had wellicht ooit een 'punk imago', maar wat betreft de muziek kun je dan net zo goed Bruce Springsteen new wave noemen, vind ik.

leuke cd... goede tekst....3*

Tja, Loose Screw vond ik al erg middelmatig, en nu doet de band er 6 jaar over om nog eens iets te maken.... ik weet het nog zo gauw niet...

Ik vind Born in the U.S.A. een ontzettend 80's klinkend wave-nummer.

OK, blijkbaar kan het dus toch nog gekker: Bruce Springsteen new wave!

Zelf ben ik een beetje Pretenders-off. Daardoor zal ik het nieuwe album wel luisteren maar laat het helemaal open of ik 'm kopen zal of niet. Zeker als ik hier lees dat het met country is beïnvloed. Daar heb ik namelijk helemaal niets mee. But on the other hand: het kan net zo goed een persoonlijke invulling zijn. Heb ik ook wel gehad, dat ik muziek in een bepaald genre gooide terwijl het bij nadere beluistering niets met de betreffende stroming van doen had.
Zo ook of Pretenders ooit punkmuziek was of niet. Ik zeg van niet. Wel is echter duidelijk met de eerste twee albums dat ze zich door punk hebben laten inspireren. Luister maar naar nummers als The Phone Call, Space Invader en The Wait bijvoorbeeld. Maar het is te weinig om ze een punkband te noemen, maar weer te veel om de vergelijking aan te gaan met Born in the USA = new wave.

Volgens de releaselijsten srond hij dit weekend in de winkel, Ik blij!!! Tevergeefs Hij wordt eerst op vinyl uitgebracht (in de USA) enpas over 3á 4 weken in Europa op cd Helaas dus Dit werd mij gisteren door mijn platenwinkelbaas medegedeeld!

Precious van de eerste plaat is zo'n vreemd rammelend punknummer, waar ik geen touw aan vast kan knopen. Ik vind het zelf een typische wave-plaat. Deze plaat kan ik me misschien ook nog eens aan wagen, omdat ik wel van country hou.

Ik ga het toch proberen. Bestel 'm blind afgaande op de kwaliteit, waarvoor Chrissie Hynde al jaren garant staat. Met al haar ups en downs weliswaar.

Nou en die ene heb ik dus nu in huis. Great, Fantastic, enorm, wat een cd!!! Chrissie liet zich op deze cd eens begeleiden door een minimale bezetting en liet zich beïnvloeden door de blues en countrymuziek. Ik was zelf ook sceptisch, maar na één luisterbeurt laaiend enthousiast. Dit klinkt zó anders dan de laatste Pretenders cd's. En eerlijk gezegd vond ik haar daarop een beetje wegzakken. Maar met dit album is zij helemaal terug. Haar recept: Ga de studio in met een groepje enthousiaste muzikanten en laat de sfeer lekker doorklinken. Bij de wat bluesy nummers komt stem van Chrissie helemaal tot zijn recht. Beter dan ooit, vind ik Bij ballads komt het oude Pretendersgevoel helemaal terug. Deze cd verveelt geen seconde. Na de opener Boots Of Chinese Plastic excellereert "dame" Hynde begeleid door steel guitars, accordium, piano, steengoed af en toe lekker rauw klinkende gitaren en lekkere achtergrondkoortjes door tot het eind van de cd. Meest opmerkelijke nummer vind ik Almost Perfect (wat een zang!!!). Conclusie: Verwacht als Pretenders fan niet terug naar het oude matriaal, alhoewel dat er bij de ballads nog wel doorklinkt. Maar Chrissie heeft er weer zin in. Dat druipt ervan af en het zal velen aansteken, denk ik ( watjij, djarend?) The Lady's Back!!!!!!!!!!!!!!

Een ding vraag ik me af Deze plaat is niet gelekt. Ik heb hem op de eerste beste dag en toch was er al 3x gestemd, anoniem. Klopt natuurlijk geen zak van!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Anoniemen, meld je eens en geef jullie reaktie eens over deze cd , als je hem tenminste gehoord hebt.

Verdere discussie over stemgedrag verwijderd. Als er klachten daarover zijn is het handiger die via PM te melden, voordat er hier weer 10 posts staan die niets met de muziek zelf te maken hebben...

Kan me de ergernis verder wel voorstellen. Wellicht is het een beter idee om de vroege stemmers even een PM te sturen en te vragen of ze hun stem willen toelichten.

Goed, verder over de muziek nu...

Rolling Stone:

" Nearly a quarter-century after she sang about it, Chrissie Hynde has gone back to Ohio — literally and figuratively. Rock's most famous Akronite-turned-Londoner has been spending more time in her Rust Belt hometown, where she has opened a vegan restaurant. And on Break Up the Concrete, she has returned to the American musical heartland, injecting her songs with the hopped-up sound of early rock & roll. The result is the best Pretenders record in years, a mix of galloping rockabilly and country & western songs, delivered in Hynde's trademark snarl — the voice of the toughest chick in the biker gang. There are Bo Diddley-style rave-ups ("Break Up the Concrete"), pedal steel weepers ("One Thing Never Changed") and boogie blues ("Rosalee"), played with crackling efficiency and anchored by virtuoso drummer Jim Keltner. The sound is raucous, but Hynde's songs are grown-up: sad and wise reflections on politics and relationships, with a romanticism that's hard-edged and hard-won. "Every drop that runs through the vein," she sings in "Boots of Chinese Plastic," "always makes its way back to the heart again."

Een danige koersverandering van Chrissy Hynde & Co maar dit is gewoon een uitstekend album. Het ene MusicMeter lid die hier een 0,5 meent te moeten uitdelen kan onmogelijk goed naar dit album hebben geluisterd.Uitschieters voor mij zijn Don't Cut Your Hair en vooral de waardige (rustige) afsluiter One Thing Never Changed.Welcome back The Pretenders

Inderdaad een goed album. Tenminste als je van galloping rockabilly and country & western songs houdt.

Neen, niet zo'n bijzonder album
Een paar redelijke nummers maar niets die ook maar in de charts zal komen, vrees ik.
Misschien gewoon een "collectors item" om uw reeks volledig te maken.

"One Thing Never Changed" is een goed rustig nummer maar ook niet meer dan dat.

De bonus nummers (jammer genoeg niet op de stemlijst hier) zijn nog de beste van al.
Een nieuwe versie 'I Go to Sleep' valt wel te smaken.

"Boots of Chinese Plastic" een redelijke country-rock nummer

"Don't Lose Faith in Me" als je dit goed vindt ??? Ze lijkt wel een "Winehouse" pieper hier?

"The Last Ride","Rosalee" hier klinkt ze alsof ze half dronken is of slecht geslapen heeft.

pffff....een plaatje van een Eighties groep die nog eens iets probeert in een nieuwe eeuw maar niet weet in te passen.

2,5 is voldoende vind ik

Dit is toch wel de slechtste plaat die Chrissie tot nu toe gemaakt heeft.Vergeleken bij Viva El Amor is dit helemaal niks ! Wat een vervelend Cowboy -geluidje , moet hierop gelijndanced worden ?

Ik heb geen verstand van lijndancen. Dat is toch zoiets als beschaafd stapjes vooruit en achteruit te zetten door mensen van middelbare leeftijd met een cowboyhoed. Nou als je dat bedoeld, heb jij deze cd nog nooit gehoord. Dat kan niet. Dat je dit Chissie's beste vindt moet jij vinden, maar dan wel wat argumenten a.u.b. Ik vind hem eigenlijk juist weer wat afwisselender dan de Pretenders uit het verleden. Die waren niet slecht, maar het was toch ook wel veel van hetzelfde.Op deze hoor je Chrissie weereens "live"aan het werk in de studio en ze geniet er flink van. En dat soort muziek "straight out of the heart" werkt bij mij heel aanstekelijk!!! Lijndancen, la mu nie lachuh!!

I wist zelfs niet dat er nieuw werk bestond van The Pretenders; Ik kwam die bij de recente releases tegen op All Music, ik had deze hier in de updates nooit eerder gezien;
All Music vind dit ijzersterk en geeft ****1/2 ster, nou die uiteenlopende beoordelingen, een mens snapt dat niet altijd, is dit echt zo slap als jij doet geloven?

Nou , Patrick , lees mijn reaktie dan maar. Wat record.ed schreef is complete bullshit. Volgens mij heeft hij''m niet eens gehoord en hier staattie alweer een tijd in de kast. Het is een dijk van een cd , heerlijk afwisselend. Van country, to blues naar pop Chrissie hoort, wat mij betreft ook bij de "oudjes" die het afgelopen jaar een parel maakten. Ik zou zeggen luister en geniet ennuh nog een fijn, gezond en een leuk muzikaal jaa 2009!!!

Onbegrijpelijk dat er maar 9 mensen op dit album hebben gestemd. Ik heb al genoeg reakties geplaatst om dit album wat te supporten en onder de aandacht te brengen. Het kan toch niet zo zijn dat de Pretenders ineens "out" zijn. Dit is m.i. één van de betere albums. Lekker afwisseld, sommige nummers "back to basic", lekkere rustige ballads. En ja natuurlijk die prachtige stem van Chrissie Hynde. Echt heel mooi album!!!!

Ik moet toegeven dat ik niet alles heb van de Pretenders. Maar wat ik heb kan ik zeer waarderen. De puurheid en de mooie "naaktheid" van dit album maken echter dat ik dit het beste vind dat ik van ze ken.

Luister alleen maar eens naar Don't loose faith in me: prachtig en gemeend gezongen.

Het heeft wel country invloeden, maar die overheersen wat mij betreft niet. Het blijft echte rock'n'roll, met een link naar de 60's. Denk Creedence en dergelijke.