Blue Murder - Screaming Blue Murder (1994)

Na de twee studio-albums Blue Murder (1989) en Nothin’ But Trouble (1993) verscheen in 1994 dit live-album van zanger-gitarist John Sykes (o.a. Tygers of Pan Tang, Thin Lizzy, Whitesnake, Blue Murder en solo). Het werd tevens het laatste wapenfeit.

De line-up bevat verder Tommy O’ Sheen (drums), Marco Mendoza (bass) en Nik Green (keyboards). De tien songs werden op diverse locaties in Japan opgenomen tijdens de toer van 1993. De teksten in het boekje staan zowel in het Engels als in het Japans, dat laatste omdat dit album oorspronkelijk enkel in Japan uitkwam.

De albumtitel vind ik ietwat misleidend want hoewel John Sykes met Phil Lynott heeft samengewerkt in Thin Lizzy, hebben drie van de tien songs met laatstgenoemde te maken: Cold Sweat, Please Don’t Leave Me en Dancin’ in the Moonlight. Please Don’t Leave Me was oorspronkelijk een single uit 1982 dat John Sykes met Phil Lynott heeft opgenomen voor hij toetrad tot Thin Lizzy. Still of the Night heeft John Sykes opgenomen met David Coverdale op het Whitesnake album 1987. Het album bevat verder drie songs van het debuut (1-4-6) en drie songs van het tweede album (2-5-7).

Heel interessant live-album want ik heb het debuutalbum heel hoog zitten en live-materiaal van John Sykes is altijd de moeite, hij heeft al genoeg bewezen welke klasse hij bezit als je zijn loopbaan nagaat. Warme stem, warme gitaarsolo’s, snel als het moet en kalm als het kan. Er kunnen nog stemmen bij.

Inderdaad ; een prima live album , maar john kan de enorme guitarmuur op de studio albums natuurlijk niet evenaren. Gevolg is dat tijdens de solo's de melodie volledig wegvalt. Verder is zingen en guitarspelen voor john is fikse opgave. Een tweede guitarist had een hoop gescheeld.
Trouwens, bezopen natuurlijk dat deze cd alleen in japan is uitgekomen. 7,8/10

Kleine aanvulling op mijn bericht en het bericht van collega speedy66, deze lag gewoon bij mijn plaatselijke platenboer in Oostende, het Compact Center. Ik heb toen blijkbaar veel geluk gehad.

Zo geweldig is dit album niet. Ik vind vooral de nummers van Thin Lizzy niet erg geslaagd.
De muziek van deze nummers is wel goed, maar de zang vind ik tegen het valse aanhangen. Ik heb John Sykes wel eens beter horen zingen.

Het zijn best wel treurige en melancholieke liedjes op dit album (keuze).
John Sykes doet on stage altijd wel zo stoer en macho maar hij heeft dit album echt als een eerbetoon aan Phil bedoeld, daar twijfel ik geen moment over. Hij mist Phil nog elke dag.

Dit album is "dedicated to Phil Lynott" en dat is het ook echt.
Geweldige songs, goed uitgevoerd.

Dancin' in the moonlight, kippenvel.

Prachtige setlist maar het matige drumwerk, matige productie en niet altijd overtuigende zang laten een wat onbevredigend gevoel achter.

De drums zijn wat plat en klinken fel (als je begrijpt wat ik bedoel) maar verder klinkt het wat mij betreft prima.

Deze 9 minuten durende versie van Still of the Night is overigens echt fantastisch, prachtige basloopjes van basgigant Mendoza!

Ik geef de voorkeur aan John Sykes - Bad Boy Live! (2005) - MusicMeter.nl. Maar ieder zijn ding.

Oh, maar die ga ik dan ook gewoon proberen hoor. Bedankt voor de tip