Damon Albarn - Monkey: Journey to the West (2008)

In tegenstelling tot wat lang werd beweerd, wordt de plaat dus toch niet onder de naam Gorillaz uitgebracht.

Nee, maar het artwork is wel weer helemaal des Gorillaz'! Heb 'm net binnen, benieuwd hoe het klinkt.

http://www.monkeyjourneytothewest.com/the-album/

Daar kan je er 3 luisteren.

Ik vind het 3 keer niks

Best wel vaag...

zo ver als ik weet zou deze nooit onder Gorillaz worden uitgebracht? - Damon Albarn heeft in het verleden platen uitgebracht onder BLUR, dan met Gorillaz en vorige jaar met The Good, The Bad & The Queen ... hij laat continu zien dat hij veel talent heeft en nu met Monkey doet hij wat sommige andere indie icons in het verleden hebben gedaan (zoals bijv. Siouxsie en Budgie van The Creatures met japanse muziek en invloeden) in dat hij het nu mengt met chinees muziek.
De meeste Britten kennen deze nieuwe richting sinds vorige jaar toen hij dit had gepresenterd in een live optreden tijdens de Manchester International Festival in juli 2007 (een sort tegenhanger van de grootste International arts Festival in Edinburgh elke augustus) - en over de laatste 2 tot 3 weken komen verschillende tracks van deze album dagelijks op alle BBC TV kanalen als soundtrack voor de olympic games ... het klinkt heel anders dan wat hij met Gorillaz deed/gaat doen maar ook heel anders dan Blur en wat hij weer zal gaan doen met TGTB&TQ
een erg gedurfd en knap album en een aanrader

Ik ben hem nu aan het beluisteren op de luisterpaal en ik vind het best orgineel klinken enzo, maar als ik dit blind zou hebben gekocht zou ik toch wel erg teleurgesteld zijn..

Hm, vreemd dat hier op de site zo weinig aandacht voor is, maar aan de andere kant is het ook weet niet echt iets wat iedereen zou moeten gaan beluisteren. Want ik had hier wel verwachtingen van, maar ik zat er bijna volledig naast. Ik had gehoopt dat dit in het verlengde zou liggen van de schitterende Gorillaz b-side Hong Kong. En in het begin dacht ik dat dit ook het geval was, alleen dan met wat meer bliepjes en met Chinese zang.

Maar helaas, het werd steeds vreemder en vreemder en ik bleef mezelf de hele tijd de vraag stellen of dit vreemde nou een enorme charme had of dat het eigelijk toch best slecht maakte. De track Confessions of a Pig maakte het me duidelijk, dit is eigelijk gewoon slecht. Het nummer haalt geeneens de 3 minuten, maar lijkt een eeuwigheid te duren. En vanaf dat moment kwam het ook allemaal niet meer goed met mij en deze plaat. Dat het gewaagd is klopt, maar dan wel gewaagd in de zin dat je best moedig bent als je dit album zo uitbrengt, niet omdat het een fijn experiment is dat ik kan toejuichen.

En om helemaal te horen hoe erg Albarn de mist in is gegaan moet je het nummer 'Monkey Bee' beluisteren. Het was weer een raar nummer, maar och het had wel iets zoals zoveel tracks op dit album, maar ik kon het niet geloven dat ik plotseling daar de automatische toetsdeuntjes hoorde van mijn oude Casio SA-3 keyboardje, gewoon een goedkoop prulding waar ik vroeger wat mee gespeeld heb. Toen begon ik toch een beetje argwaanend te worden want is dit allemaal wel zo moeilijk als het lijkt? Is de helft van al die mooie Chineze klanken ook niet gesampeld? Ik was niks meer zeker, vooral toen er plots voor het eerst op de CD een elektrische gitaar bij werd gegooid om het ineens juist poppy te laten klinken. Als je op de hele plaat het tegenovergestelde doet, waarom op het laatst pas ermee beginnen? Daarnaast klonk het ook nogal makkelijk (En bekend. Gesampeld?), maar toch ook weer ongepast om er een vreemd geheel van te maken. Bij de laatste opzich best mooi klinkende track geloofde ik zelfs al niet meer dat Albarn zelf voor de meerderheid verantwoordelijk was en alleen dat flauwe bliepbeatje er tussendoor zou hebben gemengd, ik hoop dat ik het mis heb.

Waarom dan toch 2* ? Omdat het zeker zijn charmes had, je ziet de hele tijd inderdaad een soort opera voor je, met allerlei spacende apen tussen Chineze landschappen. En zo af en toe klinkt het wel aardig. Maar ik ben blij dat ik het verstanding via internet heb beluisterd, had hier bijna nog geld voor over gehad. Naar mijn mening geen aanrader.

Ik ga dit toch wel aanschaffen want houd wel van Aziatische muziek met Westerse dingetjes of andersom of zoiets.

Wat een gekkerd, die Damon Albarn! Iedereen doen vermoeden dat er
een nieuwe Gorillaz-plaat aan zit te komen, terwijl we het tegenover-
gestelde krijgen voorgeschoteld. Het nieuwe project heeft wel met een
aap te maken, maar staat verre van de cartooneske avonturen die we
kennen van Gorillaz. De naam van dit project is Monkey, een project
waarbij Albarn nog nooit zo in de steek is gelaten door zijn achterban.
De man, die de belangrijkste band uit de Britse geschiedenis heeft ver-
laten, vervolgens groot succes had met zijprojecten als Gorillaz en The
Good, The Bad & the Queen, wordt met dit nieuwe project raar aange-
keken. Albarn kan ver gaan, maar deze barrière gaat hij niet breken.
Het album wat hij maakte onder Monkey, Journey to the West, werd
door zowel fans als critici met de grond gelijkgemaakt. Maar terecht is
dat zeker niet.

Journey to the West speelt zich af in een Chinese setting en is oorspron-
kelijk één van de vier beroemde romans uit de Chinese literatuur. Het
prachtige mystieke verhaal achter deze roman heeft Damon Albarn, be-
kend dus van de Britse band Blur en Gorrilaz, vertaald naar een klassiek
muziekstuk en zelfs naar een opera. Het resultaat is een lang concept-
verhaal, verdeeld over 22 tracks, die qua stijl vertrouwd blijft aan tradi-
tionele Chinese volksmuziek. Meteen valt dan ook op dat dit soort mu-
ziek zich niet toegankelijk maakt voor Europese oortjes en dat is zeker
een gewaagde stap van Albarn. En daarmee is het grootste minpunt van
dit album benoemd. Het intrigerende verhaal komt niet uit de verf, om-
dat de Chinese taal zich niet verstaanbaar kan maken aan de Westerse
medemens. En daarmee blijft de mystiek bestaan. Of was dat dan juist
de bedoeling van Albarn?

Je kunt er niet omheen te zeggen dat het muzikaal prachtig mooi inelkaar
zit. Voor de gelegenheid heeft Albarn een Chinees orkest naar Engeland
gehaald om zo goed mogelijk een bepaalde sfeer neer te zetten en die
een uitweg biedt voor mensen met een tijdelijke afkeer van Westerse
muziek. Journey to the West is dan ook zeker de wereldwijde kritiek
niet waard. Waarom moet het allemaal zo toegankelijk zijn? Damon Al-
barn maakt de toekomst! Wanneer begint hij aan de overige drie klas-
sieke Chinese romans?

www.mp3blog.punt.nl

Beetje knoebelen met geluiden, oost en west, allemaal leuk en aardig maar het resultaat is er m.i. niet naar. Voor mijn gevoel zit er geen 'visie' achter of baanbrekende muzikaliteit of combinaties. Het is het allemaal niet. Een hoop gefriebel dat vooral naar de grens van het irritante gaat.

Volgens mij zit er wel een visie achter,ik weet niet precies welke,echter heb ik niet het idee dat ik dit vaak ga herbeluisteren.
Eigenlijk vond ik alleen Monkey bee wel grappig..

Ben groot liefhebber van 's mans werk, maar dit is toch wel heel erg slap en saai........