Johnny Winter - Nothin' But the Blues (1977)

Heerlijk authentiek bluesalbum dit "Nothin' But the Blues". Winter speelt weer fantastisch gitaar, zowel akoestisch, elektrisch en al dan niet slide. Zijn rauwe stem zorgt voor dat lekkere vuige randje. Johnny Winter klinkt als een echte bluesman, ondanks dat de rockinvloeden gedurende zijn carrière overduidelijk zijn. Toch klinkt "Nothin' But the Blues" als een diepgewortelde bluesplaat. Ook het veelvuldig gebruik van de harmonica draagt daaraan bij. Die harmonica wordt overigens beroerd door niemand anders dan James Cotton. Winter draagt dit album op aan Muddy Waters die voor hem een onuitputtelijke bron van inspiratie is en is geweest. Vandaar ook de Muddy Waters cover van "Walkin' Through the Park" aan het einde van het album. Muddy Waters zelf draagt ook zijn steentje bij en Pinetop Perkins speelt mee op de piano. Tja met zulke muzikanten en de kwaliteiten van Winter zelf, kun je niet anders dan concluderen dat "Nothin' But the Blues" een sterk bluesalbum is.