Lisa Hannigan - Sea Sew (2008)

Mijn eerste toevoeging
Ik kijk hier echt naar uit
25 augustus kan je de eerste single ''Lille'' al downloaden op haar site www.lisahannigan.ie.
Ik hoop dat ze ook zonder Damien stand weet te houden maar ik denk dat dat met haar engelenstem geen probleem zal zijn.

Ciao

Ah leuk dat iemand dat al toegevoegd heeft, bespaart me wat werk

Lille en Pistachio heb ik al enkele maanden geleden van haar myspace geript zodat ik er veel vaker naar zou kunnen luisteren. Prachtige nummers btw.

Ik verwacht hier heel veel van aangezien ik altijd al van mening was dat Lisa Hannigan de enige reden was dat Damien Rice bekendheid genoot. Om het met andere woorden te zeggen, de beste DR nummers waren deze mét Lisa.

Ben erg benieuwd naar dit! Ze heeft een hele lekkere stem en Lille klinkt inderdaad al goed!

Ben verder het niet helemaal met je eens. De rauwe stem van Damien Rice combineert gewoon lekker met de zwoele stem van Lisa. Maar ik vind nummers van alleen Damien net zo lekker. (Cannonball, Rootless Tree, Accidental Babies en Amie bv.)

Hier ben ik ook erg benieuwd naar. Ze heeft een geweldige stem, ben benieuwd of die op eigen materiaal ook goed tot uiting komt.

Zij heeft inderdaad een stem die heerlijk is, ben benieuwd naar dit album.

Het is wel even wennen om een album vol met alleen Lisa Hannigan te horen. De magie welke zij toevoegde aan de Damien Rice cd's vind ik hier niet terug. Het is, lijkt me, een goede zaak dat ze niet verder teert op wat ze bij Rice deed, maar haar eigen ding doet. Dit is een fijne, wat luchtige cd waar ik geen slecht nummer op heb ontdekt. De huidige 3,5 is een eerste indruk en gaat misschien nog omhoog ..

Jij hebt hem dan online gekocht neem ik aan?
Of hebben ze hem al hier in de winkels?

Online is hij idd al 'verkrijgbaar', oa via haar eigen site.

in de winkels heb ik deze cd alleszins nog niet zien liggen

Pas 1 keer geluisterd, maar toch een lichte teleurstelling, had er meer van verwacht. Ik ga zeker nog vaker luisteren.. dan gaat de stem wellicht omhoog.

Ik ga naar 4*. De cd is inmiddels wat beter op me ingewerkt en ik kan niet anders dan concluderen dat dit een hele goede plaat is. Sterke nummers die niet snel vervelen en een mooie introductie in de wereld van Lisa Hannigan. Ik verlang nu al naar meer ...

Lekker folk pop plaatje.
Haalt het niveau van Damien niet, deze nummers liggen makkelijker op het gehoor en zijn allemaal iets simpeler ingesteld. Splishy Splashy wekt bij mij wat irritatie op, maar daar staan dan wel de lekkere nummers Ocean and a Rock, I don't Know en Lille tegenover. Het zijn vooral positieve nummers en er hangt nergens een depressieve of treurige sfeer.

Haar stem is nog altijd lekker bezwerend maar toch heb ik het gevoel dat het iets van haar kracht mist vanwege de simplistische popstructuurtjes. Tekstueel is het ook niet erg interessant. Daarom moet dit album gezien worden als een lekker tussendoortje wat je even opzet als je gewoon lekker rustig wat muziek wilt luisteren.

Al met al ben ik wel een beetje teleurgesteld, maar dat komt ook vanwege haar bijdrages bij Damien Rice. Ik had het leuker gevonden als deze plaat wat meer in de folk richting was gekomen. Het resultaat is Travis meets Damien Rice.
Ik ga voor een kleine 4 sterren.

Ik sluit me hier helemaal bij aan. Zeker geen slechte plaat. Staan toch wel pareltjes op. Maar het niveau van Damien wordt niet gehaald. Maar ja..dat kan ook niet. Het was immers de magie tussen Damien en Lisa wat het zo bijzonder maakte. En Damien is tenslotte toch een betere songwriter.
Toch zal ik deze cd vaak gaan draaien...

Waarom zoekt toch iedereen het niveau van Damien (hier, maar ook op veel andere sites..) De kracht van 9 kwam door de samenwerking van deze twee.. Nu doet Lisa het in haar eentje en moet ze inderdaad zonder die kracht doen en natuurlijk merk je dat.. Ook kiest ze duidelijk voor een iets minder folky kant dan Damien.. Ik vind het eigenlijk wel okey dat ze niet probeert voort te borduren op de nummers met Damien.. Want Damien blijft natuurlijk een songwriter in een heel andere klasse

Zeer integere eerste cd. Enkele pareltjes, de rest gewoon goede songs.

Heb hem toch maar online besteld en vandaag binnen gekregen. Ik heb hem nu al zo vaak gedraaid en hij is toch wel heel goed hoor.
Vooral "Courting Blues" en "Teeth" vind ik echt parels.
Ik vind achteraf dat je dit niet moet gaan vergelijken met Damien Rice. Da's gewoon niet eerlijk. Ze heeft gewoon een goede 1e cd afgeleverd, die je gewoon vaak moet luisteren. Dan kom je tot de conclusie dat het een geweldige cd is en je bijna in Ierland waant....

Vooralsnog een beetje flauwe, simpele folkliedjes, Lisa Hannigan was altijd zo goed als tegenwicht van Damien Rice, maar nu ze het alleen probeert blijven er voornamelijk nietszeggende deuntjes met een lief stemmetje over. Ik geef echter niet op.

Wat een mooie songs, en echt een engelenstem.
Dit is een album die groeit, hij wordt steeds mooier!
De songs zijn misschien niet heel erg ingewikkeld maar dat hoeft ook niet altijd. Dit is gewoon een heel goed album.

4,0* en kan misschien nog hoger worden.

Waar kan ik deze cd eigenlijk in Nederland krijgen? Weet iemand dat? Ik heb namelijk geen creditcard of iets dergelijks.

Ik vind haar in combinatie met rijst lekkerder.... Lekkere stem, maar de liedjes zijn niet erg bijzonder.
3*

2 fijne nummers, de overige 8 ben ik alweer vergeten wanneer het volgende nummer halverwege is. Dat is niet bepaald positief voor een plaat. 3.0 -> 2,5

Mooie sexy stem die mooie liedjes zingt. Damien Rice is erg stom geweest om de samenwerking met haar te verbreken.

Prachtig debuutalbum. Sterke luisternummers met als hoogtepunten Pistachio, I don't Know, Teeth en Lille. Warme stem, puur genieten. We gaan hopelijk nog veel horen van Lisa.

WAT?!

Plaatje dat fantastisch opent met An Ocean and a Rock (heerlijke bas) en daarna op een prettige manier voortkabbelt. Lisa heeft een warme stem die niet snel verveelt. Muzikaal steekt het gewoon heel goed in elkaar. Lekker plaatje, zo eentje die je altijd wel kan horen.

Lisa Hannigan.. Voor mij, misschien op Janis Joplin na, de beste zangeres die ik ken. Ik kende haar voor dit album alleen van haar samenwerkingen met Damien Rice, waar ze vooral na het vele bekijken van live optredens, een verpletterende indruk op me heeft weten te maken.

En nu is dus al een tijdje haar solo album uit. Nadat ik in het begin best een beetje teleurgesteld was moet ik die mening, gelukkig, bijstellen. Na meerdere luisterbeurten valt elk nummer op zijn plek, en kan ik niet anders zeggen dat ik het een heerlijke cd vind. Zoals Niek hierboven al aangeeft opent het fantastisch, om vervolgens op een zeer prettige manier voort te kabbelen. Tot Teeth, dat is weer een ijzersterk nummer die er echt tussen uitspringt! Zeer fijne plaat.

4*

Lisa Hannigan - Sea Sew (2008)

Geen vervelende debuut plaat van Lisa Hannigan. Voor het eerst officieel op eigen benen en het had zeker slechter gekund. Ik ben deze plaat niet ingestapt met de verwachting dat het in de de lijn van haar samenwerking met Damien Rice zou liggen, en daarom ben ik niet echt teleurgesteld zoals sommige hier op de site. Vind die verwachting ook niet terecht, ze gaat gewoon haar eigen weg, als ze het anders had gedaan zou haar weer copy cat gedrag verweten worden, of dat ze niet origineel genoeg zou zijn.

Deze debuut plaat is een cd die je zonder moeite er eens op kan zetten tijden een verjaardag, het is echt een beetje poppy en ligt daarom ook fijn in het gehoor, dat komt natuurlijk ook door haar prachtige stem. Het enige 'kritiek' punt is dat er geen één nummer echt blijft hangen. Zoals iemand hier al eerder zei ben je in de loop van het volgende nummer het vorige nummer alweer vergeten. Dat is dan ook voor mij de reden waarom deze plaat niet een vette voldoende krijgt, maar met een nipte voldoende doe je deze plaat ook tekort, daarom ga ik er tussenin zitten. Ik zou deze cd niet laten liggen in de platenwinkel.

Een leuk plaatje om te koesteren. Lannigan heeft een hele makkelijke, soepele en aangename stem om naar te luisteren en kan herinneringen oproepen van een Suzanne Vega alsook een Bjork. Ik vind de liedjes met gemakt boven de gemiddelde popliedjes uitkomen, juist door haar stem en net dat tikje extra sfeer dat er in lijkt gestopt. Zelfs vind ik dit album nog een stukje fijner om naar te luisteren als 9 van Damien Rice, waar ze ook op meedoet.
Ben benieuwd wat dit talent nog meer zal gaan brengen.

Prachtig album met pareltjes als Pistachio, An Ocean and a Rock, Keep It All en dat Lisa Hannigan kan zingen (wow!) bewijst ze op Teeth. Binnenkort ook maar haar 2e album eens aanschaffen.

Inmiddels als deluxe editie te verkrijgen met als bonus disc "Live at Fingerprints" (e.p.). Heeft ze waarschijnlijk van Damien afgekeken

Erg leuke clip van I don't know en Blurry. Grappige setting... . Wat een leuke meid is dit toch met een heerlijke stem.

Live in Amsterdam:

I don't know

Teeth

Lille

was destijds aangenaam verrast met dit debuut album van de Ierse singer/songwriter Lisa Hannigan. vele jaren later wreekt zich toch het gebrek aan kwaliteit van haar liedjes. teveel middelmaat op dit pop folk album, met 9 eigen nummers van Lisa Hannigan en een cover van het Bert Jansch nummer "Courting Blues", dat met de inzet van een strijk kwartet ook weinig indruk maakt.

de sterkste nummers staan aan het begin "An Ocean and a Rock" en aan het eind de folky ballad"Lille". het melodieuze "I Don't Know" doet denken aan de muziek van de Schotse Amy McDonald en is eveneens 1 van de sterkhouders op dit album. bij meerdere nummers zoals het dreinende "Keep It All" of het licht ontsporende "Teeth" neig ik nu tot skippen.

blijft over haar prachtige zang, de knappe arrangementen en de gewaagde muzikale omlijsting met instrumenten als harmonium, melodica, xylophone, glockenspiel, cello en viooi die voor een fraai klankbeeld zorgen. jammer dat dit album niet meer nummers in de stijl van het prachtige "Lille" bevat.

na haar derde studio album "At Swim" (2016) verscheen er in 2019 nog een "Live in Dublin" album met het klassieke ensemble Stargaze, waarna het stil werd rond Lisa Hannigan, die ooit met "Sea Sew" jubelende kritieken kreeg van de muziekpers.

Album werd geproduceerd door Jason Boshoff
Recorded at The Cauldron Studios, Dublin, Ireland