Melvin Van Peebles - What The...You Mean I Can't Sing? (1974)

Melvin van Peebles, tja, je moet ervan houden. Als vocalist is hij niet bepaald bijzonder en met z’n zware stem wordt er op de nummers meer gesproken dan gezongen. Dit was zijn laatste album voor Atlantic en het zou een kleine twintig jaar duren voordat hij een comeback zou maken met een nieuw album in 1995. Opvallend op deze plaat is de cover van Stevie Wonder’s ‘Supersition’. Verder staan er rare en niet alledaagse nummers op, neem bijvoorbeeld het openingsnummer ‘Birth certificate ain’t nothing but a death warrant anyway’. Of ‘So many bars’ dat verschillende elementen kent als funk, soul, blues en zelfs een bepaalde gospel feel heeft. ‘Save the watergate 500’ is ook best aardig o.a. door de achtergrondvocalisten. ‘Come on write me’ is lekker funky en über-bombastisch en het is een verademing dat de achtergrondzangeressen een grotere rol in dit nummer krijgen in vergelijking met de voorgaande nummers. ‘Eyes on the rabbit’, Van Peebles gaf aan dat dit nummer oorspronkelijk was geschreven als grap. En ach, met zo’n titel had ik het nummer een stuk erger ingeschat dan dat ‘ie daadwerkelijk is. ‘My love belongs to you’, als ik bij dit nummer aanbeland ben, heb ik geen kracht meer om er tien minuten naar te luisteren, daarvoor is het nummer ook te eentonig. Bovendien bevalt me dat gekrijs van Melvin niet.

Bij de eerste luisterbeurt dacht ik: what the… you mean this seriously? Ondertussen ben ik al aan z’n stem en zijn manier van “zingen” (voor zover je ’t zingen kunt noemen ) gewend en bevalt me dit album wat beter. De instrumentatie is in ieder geval spannend genoeg om je interesse erbij te houden. Toch prefereer die andere Peebles, jeweetwel, Ann.