Helloïse - Cosmogony (1985)

vandaag mn cd bakken is uitgeruimd en kwam daarin ook Cosmogony tegen. Uit nostalgische overwegingen eens opgezet en wat is die plaat wonderbaarlijk goed overeind gebleven zeg!

Erg goede productie (zeker voor die tijd), goede songs en prima muzikanten. Destijds regelmatig live mogen zien. Jammer dat ze nooit echt doorgebroken zijn. Potentieel zat dat er best in. Niks minder dan bijv tijdgenoten Vandenberg.

Vandaag nog eens op vinyl beluisterd. Wat een geweldige band was dat toch. Vooral vocaal.en op het nr Die Hard is het helemaal te gek.
En idd een erg goede productie voor die tijd. Als je dat vergelijkt met die Amerikaanse bandjes van toen. En Hard Life is mijn favo metal song van nederlandse bodem. Luister maareens naar dat geweldige intro diei solos

Platenbeurzen. Voor de prijs moet je er niet naar toe gaan. Gouden raad van Dazzler. Ik struin liever in die bakken van 3 of 4 of 5 euro. Hé, Helloïse. Ernst van Ee ken ik van naam. Toffe plaat, mindere momenten, die berucht P-ballads maar voor de rest een toffe hardrockplaat mét een goede zanger. Hard Life is inderdaad geweldig. Zalig gitaarwerk ook.

Prima debuut! Pas veel later leren kennen (tot mijn spijt) maar daarom niet minder onder de indruk. Deze band had zeker de ingrediënten om internationaal door te breken. Niks minder dan bijv. Vandenberg of Vengeance. Aan het songmateriaal ligt het in ieder geval niet.

Eén van de betere 80's hard-rock releases van Nederlandse bodem. Het klinkt erg internationaal, beetje gelikt dus, maar de composities zijn top, leuke soloos, soms wat cheesy lyrics en met heuse pikhouwelen op het prijsnummer Hard Life. De gitaren zijn bijbehorend vet ingemixt, evenals de drumms maar vooral de sfeer van dit meerendeel vrolijk plaatje is er credit aan dat ik het nog steeds leuk vind.

HELLOISE - COSMOGONY (LIVE 1985) - YouTube

Nou ik vind dit maar een matige hard rock/ melodische metal plaat.
De productie is zeer goed, maar de teksten maken het echt kapot voor mij. De albumhoes belooft veel en de titeltrack begint ook goed. Hoewel ik de titeltrack nou niet bepaald fantastisch vind, is alles daarna nog slechter. Daarna komen meteen twee ballads, tja ze weten wel hoe je de sfeer moet verpesten.
Daarbij klinken de ballads ook gewoon als een rip off van Vandenberg. Voornamelijk zijn "Wait".
"Die Hard" is een poging tot een meer progressieve metal track, maar de teksten. Vooral dat "oh my god" is vreselijk.

Als je denkt dat kant 1 matig is, dan moet je kant 2 eens proberen. Het begint met een enorme clichematige metal 'let's get crazy'... Daarna komt een soort Scorpions rip-off, vervolgt door een totale filler die wel verrassend goede teksten heeft. Jammer dat het nummer instrumentaal dan zo nikszeggend is... De afsluiter "Hard Life" is instrumentaal weer goed, maar tekstueel zwak. Vooral dat "It's a Hard Life, or do I have to prove what I say?"... Nou, laat zien dan stoere bink.

Bij Helloïse kom ik nooit af van het beeld van toen ze samen met Patricia Paay en haar Star Sisters die hit van Foreigner stonden te verminken ende te verkrachten. Dat was bij Los Vast of zoiets.

Haha! Ja dat optreden staat nog op YouTube.

Ik vind dit een prima hardrock album. hoe beter kun je het album openen met een dergelijke titeltrack? Het tweede nummer "Broken Hearts" is een A.O.R. achtig nummer. Kijk, dat "Run a Mile" een wat plichtmatige ballad is kan ik in mee gaan, maar niet slecht. "Die Hard" vind ik sterk, "Ready for the Night" wat flauw. "For a Moment" is super catchy en altijd mijn favoriet geweest. "Gates of Heaven" is redelijk. Hierop klinkt Stan Verbraak zelfs een beetje als Mike Reno, en dat is voor mij dan wel weer een pluspunt. Het afsluitende "Hard Life": gewoon een goede rocker. Fijn jaren 80 hardrock album. En tja niet alle teksten zijn even subliem. Het zij zo.

Het is een degelijke melodieuze hardrockplaat in mijn herinnering. Alleen de zang van Stan Verbraak vond ik altijd wat aan de lome kant. Ik moet hem eigenlijk nog eens horen om te kijken hoe ik er nu over denk.

Toch maar even bekeken, goed dat de kappers weer open gaan want ik heb wel inspiratie voor een nieuw kapsel gekregen.

Het zal wel aan mij liggen maar teksten maken voor mij een album nooit kapot dan wel fantastisch, Zeker bij hardrock en metal bands komt de muziek voor mij veruit op de eerste plaats. In het geval van dit album is die muziek aardig in orde. Dat ze het afleggen tegen genre en landgenoten Vandenberg en Vengeance zegt veel over die twee bands vind ik. Maar voor dit debuut hoeft de band zich allerminst te schamen lijkt me.

Whahahaha, nu ik dit gezien heb is wel al mijn laatste beetje respect voor de band verdwenen. Ten eerste vind ik Foreigner al een enorme overgewaardeerde stadium act. Dan kiezen ze ook nog voor een radio pop ballad. Dan is toch wel al je metal waardigheid verdwenen. Hoe halen ze het in hun hoofd om dat ook nog eens met Patricia Paay te doen? Aandachtszoekerij is het. Doei Helloise, ik houd het dan liever bij Vandenberg, Vengeance en Highway Chile.

Ja want die wilden geen geld verdienen inderdaad

Jammer dat de live kraker "Ik bescheurde me om je foto" nergens terug te vinden is. Zou misschien weer iets goed kunnen maken

Mooie sarcasme. Ik zeg toch niks over geld verdienen?
Bands als Vandenberg, Vengeance, Highway Chile, Bodine, Picture, Sleeze Beez, Zinatra etc hebben volgens mij altijd hun eigen ding gedaan en zijn nooit zo pretentieus pseudo-intellectueel geweest als Helloise om vervolgens een Foreigner cover te doen met Patricia Paay... maargoed, als jij wel iets in Helloise hoort wat ik niet hoor, dan gun ik je al je plezier.

Het was zéker sarcasme. Al die bands die je opnoemt zouden denk ik gelijk met mevrouw Paay een nummertje spelen op de tv als ze de kans kregen. Dat heeft niks met pretentieus of interessant doen te maken maar puur met pegels. Met de beste wil van de wereld hoor ik weinig tot geen verschil tussen die bands qua bedoelingen en intenties. Muzikaal uiteraard wel. Maar volgens mij wilden ze allemaal hetzelfde; zo groot mogelijk worden. En daar past een nummer op de vaderlandse tv (destijds de kortste klap om een zo groot mogelijk publiek te bereiken) met een BN-er perfect bij. En zo gek vind ik het nog helemaal niet gedaan trouwens. Blijft ook een geweldig nummer natuurlijk.

hoewel het wel heel erg 2021/2022 om dit te doen, is het wel wat laat om ze nu nog te 'cancelen', omdat ze Foreigner met Paaij gecoverd hebben destijds

It's a hard life, or do I have to prove what I say?

Wat maakt dat regeltje nou uit? Neem je alle teksten zo serieus? Ik moet een beetje lachen om je puberaal fanatisme waarmee je de band onderuit wilt halen. Die cover mag je best een gelikte, commerciele zet vinden, maar ik hoor er qua uitvoering echt niets slechts in.




Ik zou bijna denken dat je van MovieMeter komt, waar dit soort snobberige verwijten aan de orde van de dag zijn.

ze hebben het nummer in 2013 akoestisch opgedragen aan een overleden roadie (later verschenen op de DVD/CD "Live 4 Life"). Daarmee kreeg het toch wel een andere lading. Of de lading die het altijd al in zich had.

Het is niet enkel dat regeltje. En nee, ik neem niet alle teksten zo serieus, maar bij een band die hun album Cosmogony noemen wel. Ik probeer de band niet onderuit te halen. Het is een subjectieve website waarop in mijn mening geef. Zo te horen zijn jullie het daar niet mee eens. Dat kan toch? Deze band is gewoon niks voor mij. Ik zal hieronder een wat betere beargumentering vinden:

Cosmogony van Helloise heb ik leren kennen door Highway Chile. Een aantal jaren geleden had ik die band live gezien en toen speelde ze enkele nummers van Helloise. Ik kan me niet meer goed herinneren welke maar de naam bleef hangen. Later zag ik deze LP en door de geweldige hoes werd ik nieuwsgierig.

De hoes en binnenhoes design vind ik geweldig! De productie word gedaan door de legendarische John Sonneveld en ze hebben zelfs Robert Jan Stips wat tracks laten inspelen. Dit belooft veel goeds.
Helaas, want hoewel het zeer goede muzikanten zijn en de productie geweldig is, vind ik geen enkel nummer er uitsteken. De hele productie zoals hierboven beschreven laat veel potentie horen. Dat hoor ik ook in de nummers, maar er is toch iets dat mist: goede songwriting.

Het eerste nummer, het titelnummer, gaat over ruimtevaart en spreekt mij tekstueel aan. De muziek laat hier echter niks van horen. Het is redelijk standaard arena rock en ik vind het refrein erg simpel. Toch heeft het nummer wel iets. Het is een goede opener maar niet speciaal als nummer op zichzelf.
Deze wat meer serieuze toon (Cosmogony is nou niet bepaald een simpel onderwerp) word gevolgd door twee ballads in meer glam metal stijl. Die twee nummers doen mij helemaal niks. Zowel tekstueel als muzikaal niet. Het laatste nummer op kant 1 is "Die Hard". Dit nummer is ook wat serieuzer. Helaas vind ik de teksten erg zwak. Daarbij klinkt het nummer voor mij erg geforceerd. Het loopt niet lekker. Het doet mij overkomen als een geknutseld nummer waarbij ze verschillende ideeen aan elkaar hebben geplakt. Toch hoor ik de potentie van het nummer wel, maar het komt er voor mij niet lekker uit. En de tekst geeft dan het laatste zetje waardoor ik het uiteindelijk als geen goed nummer bestempel.

Kant 2 begint met een standaard hard rock/ melodische metal nummer. De titel zegt al genoeg lijkt mij. "For a Moment" maakt veel goed. Dit is voor mij het beste nummer op het album. Het klinkt voor mij als Scorpions, wat melodischer. Dit nummer heeft wat de andere nummers missen: een haak. Die haak zit in het refrein. Die echo in 'created by you (you) (you)' en de riff onder 'it's the little things you do'. Dit maakt het dat ik het nummer vaker wil luisteren en er voor mij ook boven de rest uitsteekt. Helaas, net als de andere nummers word de tekst daarna zwak. 'It's a shame that you don't do these things anymore'. Maarja, het is wel een lekker nummer.
"Gates of Heaven" doet mij ook weer niks en mist, net als de overige nummers naast "Cosmogony" en "For a Moment" een haak. Daarbij doet het refrein me denken aan Angel "Don't Leave Me Lonely".
Afsluiter "Hard Life" is ook een wat epischer nummer zoals "Die Hard" maar deze klinkt een stuk organischer. Dit nummer neemt je mee op reis. Instrumentaal gezien dan. Tekstueel vind ik het weer zwak.

Nee, ik vind dit album geen goed album. Ik hoor de potentie wel maar het doet me gewoonweg niks. Daarom kan ik het geen 3 sterren geven. En nee, ik behoor niet bij de 'cancel cultuur' en ga dus ook geen 0,5 ster geven. De productie is goed, de hoes is mooi, de band speelt goed. Alleen de songwriting vind ik dus slecht. Daarom geef ik het 2 sterren: ik vind het een teleurstellend album waar, voor mijn gevoel, veel meer ik zat.

OK fair enough. Het is misschien geen perfect album en dat niet iedereen daar de charmes van ziet kan natuurlijk. Ik vind bijvoorbeeld de synthesizer intro (van Robert Jan Stips?) op "Run A mile" lelijk melodramatisch en gekunsteld. De rest van het album vind ik over het algemeen wel goed. De typische jaren 80 klank van het geheel (hoewel nog steeds stevig) is daar misschien ook reden voor, maar toch vind ik de nummer bijna allemaal goed in elkaar zitten, met lekker gitaarwerk en uitstekende zang.
Ik heb bijvoorbeeld weinig met het 4e album "Fata Morgana".... Daarop is het voor mij pas gekunsteld.

Sleeze Beez mag van mij wel uit deze opsomming. Begin jaren tachtig was er een heuse Nieuwe golf van Nederlandse Hard rock bands die enigszins het wiel probeerden uit te vinden. De Beez kwamen er als een natte scheet achteraan die wel heel erg hun best deden om de Amerikaanse collega's te kopiëren. Als we het over teksten gaan hebben dan zul je daar (ook) geen drie lettergreep woorden vinden in ieder geval.

Voor de stevigere nwodhm fans raad ik Dutch Steel (2014) - aan.

Het verschil is dat de Beez ook nooit pretendeerde intelligent te zijn. Ze waren altijd sleazy (vandaar de naam) en dat stralen hun hoezen en titels ook uit. Bij Helloise praat je over een band die hun album Cosmogony noemt.

Maargoed, jij vind Sleeze Beez dus niks en Helloise wel. Ik vind de Beez juist geweldig.


edit: grappig dat je Sleeze Beez aanvalt en vervolgens met Dutch Steel komt aanzetten. Dat album begint met "Eternal Dark" waarop Chriz van Jaarsveld speelt

Prima gitarist. ik val niemand persoonlijk aan, geef slechts mijn mening, net als jij.