schafte ooit dit album aan in "a specialized record/cd shop" tijdens een bezoek aan het Schotse Edinburgh waar alle cd's van singer/songwriter/acteur John Tams in een apart vakje stonden samen met dit album van de band "Home Service".
op dit album staan 4 composities van John Tams, het up-tempo "Alright Jack" met prachtige meerstemmige zang, de ballad "Sorrow" dat overgaat in de stevige rock van de traditional "Babylon" met eveneens meerstemmige zang, een nummer dat aan de muziek van Steeleye Span doet denken, "Look Up Look Up" en mijn persoonlijke favoriet "Scarecrow" met geweldig gitaarspel van Graeme Taylor.
het middelpunt van dit album zijn de traditionals verzameld door de Australiër Percy Grainger "The Duke of Marlborough Fanfare" en de suite "A Lincolnshire Posy" onderverdeeld in 6 stukken. geen licht verteerbare kost maar razendknap uitgevoerd door de band.
de traditional/ballad "Rose of Allendale" bekend van o.a. Mary Black's versie wordt prachtig gezongen door John Tams en ingekleurd met fraaie accordeon accenten en wordt gevolgd door het instrumentale
"Radstock Jig".
opvallend zijn de prominente bijdragen van het blazers ensemble die de muziek een meerwaarde geven. de in het Verenigd Koninkrijk bekende John Tams speelde o.a. mee op "Son of Morris On" van de Morris On Band (Ashley Hutchings). Jonathan Davie en Graeme Taylor waren ooit lid van de progressieve Engelse folk/rock band Gryphon.
de bezetting van de band ten tijde van dit album:
John Tams: vocals, 2nd guitar
Howard Evans: trumpets, flugelhorn
Andy Findon: flutes, clarinets, saxes
Steve King: keyboards, accordion, chorus vocals
Roger Williams: trombones, tuba
Graeme Taylor: lead electric & acoustic guitar, chorus vocals
Jonathan Davie: bass guitar, chorus vocals
Michael Gregory: drums, percussion
deelcitaat uit de liner notes van Howard Evans, June 1991
"The Home Service that went into Raezor Studios in Wandsworth in December 1985 to make their third LP was a band with a pedigree second to none in its field of English music. That third LP was "Alright Jack" and it found the band on a creative streak. At the time of its release critics hailed it as one of the seminal albums in its field, one to rival the best albums that Fairport Convention, Steeleye Span, the Albion Band or Richard Thompson had produced. The passage of time has borne out how perceptive those assessments were, for like those other classic albums, it proved more than a "genre" album. ...in a quintessentially British tradition "Alright Jack" proved a classic"