Jerry Goldsmith - Star Trek: The Final Frontier (1989)

Na twee Horner's en een enkele Rosenman score voor Star Trek, keerde Goldsmith weet terug. En dat levert een begrijpelijke, maar ook zeer curieuze score op. Het thema wat hij schreef voor de eerste is nu gecombineerd met het Courage stuk van de serie, het Klingon thema keert eindelijk weer terug. Goldsmith gebruikte nimmer het hoofdthema in een actie stuk, maar hier overtreed hij deze regel, ook al zijn het maar enkele korte aanduidingen. Echter het verschil en de extra kwaliteit ligt in de vraag over God in de film, wat zorgt voor half om half religieuze stijl in Goldsmith's werk. De score stukken voordat Kirk ook maar een glimps van de gedaante van God opvangt zijn naarmate de score vordert steeds intrigerender. Maar dan maakt God zich bekend en wordt al het opgebouwde door Goldsmith met de grond gelijk gemaakt, want de heer is kwaad en toont de zonden! Benoemswaardig is ook een echt ''final frontier'' gevoel dat deze score kenmerkt, daarvoor is deze misschien ook wel het meest eenzame en tegelijk intieme. Het geen wat Goldsmith componeerde voor de atiteling is praktisch letterlijk terug te horen op dezelfde plek in First Contact. 4.5 sterren