The Miserable Rich - 12 Ways to Count (2008)

Tegengekomen op de site van Kindamuzik en het concept sprak me direct aan. Chamberpop. De band wil met 'pure' instrumenten popmuziek maken. Dus voor deze band geen elektronisch gefrutsel. Direct opzoek gegaan naar de MySpace en ik was blij verrast. Wat een heerlijke muziek! Gelijk naar de platenzaak gerend, maar deze bleken hem niet te hebben liggen dus even besteld. Over twee weken binnen en plant dan hier mijn reactie. Als het net zo klinkt als op de MySpace ga ik prediken voor deze band! (check zeker even hun cover van Over and Over van Hot Chip!)

Lekker "cleane" muziek. Goede melodieën gecombineerd met een aangename stem en teksten die ergens over gaat.
Een goede "ontdekking" van 2008. 3,5* voor nu.

Zojuist mijn stem verhoogd naar 4*
Prima cd. Wordt alleen maar beter. Zeker in mijn top-25 van 2008.

Aan het einde van het jaar duiken overal de jaarlijstjes op. Nu op musicmeter ook die van users en dat wil zeggen: meer, meer en nog eens meer.
Het lijstje van Mctijn sprak me op sommige punten erg aan. Vooral deze cd. Hij had het over cello en akoestische gitaar; dan ben ik gelijk één en al oor.
Leve het internet-tijdperk, want ongeduldige mensen kunnen dan meestal snel aan de slag en gelukkig maar want ik vrees dat er toch nog een cd in mijn eigen lijst tussen gepropt moet gaan worden (maar dan moet ik het wel eerst kopen): The Miserable Rich is het lieve, schattige, jongere broertje van Andrew Bird. Maar wat een charmant broertje is het toch. Ik kan hier helemaal blij van worden.
Nu ik Lost in the Trees momenteel erg hoog heb zitten hoort dit er zeker ook bij, want de term 'chamberpop' is op beide gezelschappen zeker goed toepasbaar.
Dit is muziek die de donkere kersttijd een stukje lichter maakt en die straalt aan alle kanten. Als dat je niet een beetje warmer weet te maken dan weet ik het ook niet meer.
Grasduinen door andermans lijstjes is zo slecht nog niet

Vooral de kwaliteit van de nummers valt op. De uitvoering vind ik wat veel van hetzelfde, uiteindelijk zelfs een beetje zeurderig worden. Ik vind de hele cd een lange zit. En wanneer ik hem dan af wil zetten, denk ik, heee, dit is mooi. De tijd zal het leren of dit een blijvertje voor me wordt.