The Albion Band - Rise Up Like the Sun (1978)

Alleen ik heb gestemd? U mist heel wat!!
Hoewel er heel veel mooie albums zijn uitgebracht in de weidere Fairport Convention-familie, kan dit album gezien worden als de laatste baanbrekende klassieker uit die koker.
Na de serie krakers waar FC bassist Ashley Hutchings (mede-)verantwoordelijk was (naast FC en de eerste drie Steeleye Span albums ook de albums No Roses en Battle Of The Field -Albion Country Band- plus met o.a. Richard Thompson, Morris On) geraakte hij eind 1973 op een dood spoor ... en werd zowaar een tijdje postbode!
Het duurde een tijdje om zijn volgende project op te starten. Zijn Etchingham Steam Band muteerde tot The Albion Dance Band, een logisch vervolg op The Albion Country Band met wat meer de nadruk op dans (ernstig opgerockt niettemin) en die groeide, zonder Dance, uit tot de zeer langlopende Albion Band, een altijd wisselende groep muzikanten - sommige line ups bestonden jaren, anderen slechts maanden - steeds met Hutchings aan het roer. Een soort wie-is-wie uit de Britse folkwereld, een folkversie van John Mayall's Bluesbreakers.
Geregeld duiken andere ex- (of toekomstige) Fairport Convention leden op, zo ook hier: zanger/gitarist Simon Nicol, drummer Dave Mattacks en (de latere opvolger van violist Dave Swarbrick) Ric Sanders - en Richard Thompson zingt als gast (mét Linda) ook nog wat mee naast bekende namen als Martin Carthy, de McGarrigle zusjes en Andy Fairweather-Low. Een grote rol is ook weggelegd voor ex-Gryphon gitarist Graeme Taylor.
Echter, de eigenlijke leider hier is dit maal niet Ashley Hutchings, maar John Tams. Hier is een poging de Engelse folkrock uit de jaren '60 een duw te geven richting jaren '80. Nu heeft dat decennium een wat nare bijsmaak, muzikaal gezien, maar dat wist men in 1978 nog niet, dus dat duwtje is louter positief bedoeld! Epische nummers als Gresford Disaster vullen middeleeuws aandoende tracks (Danse Royale) fraai aan, temidden van de folkrock pur sang van Time To Ring Some Changes (een Richard Thompson nummer) en en masse gezongen krachtige kippevelnummers als Ragged Heroes, Poor Old Horse en Lay Me Low (met de mooie instrumentale proloog Ampleforth).
The Albion Band was tegelijkertijd vast verankerd in het Londense theaterleven, als huisband bij diverse theaterproducties, waardoor grote tournees niet echt tot de mogelijkheden behoorden. Een geheel andere Albion Band o.l.v. Hutchings met o.a. Martin Simpson en Andy Roberts ging touren, maar er volgde nog een albumversie van het theaterstuk Lark Rise To Candleford met veel Rise Up Like The Sun namen, eveneens een aanrader.
Daarna viel deze band uiteen - dat wil zeggen, de basis van de groep (waaronder Tams en Taylor) verliet Ashley Hutchings en ging verder als The Home Service en Hutchings zette een totaal andere Albion Band op.
Daar Rise Up Like The Sun meer het geesteskind is van John Tams is het niet zo vreemd dat de eigenlijke opvolger van deze klassieker een Home Service album is (met name Alright Jack uit 1986) - een samengaan van het geluid van deze Albion Band en de folk 'n brass van de pioniersgroep Brass Monkey.
Voor liefhebbers van de Engelse folkrock een absolute must.
5*****

Altijd erg leuk om te lezen die stukjes, Koen!

Inderdaad een prachtige LP, Koen. Vandaag voor 5€ gescoord!