Knappe plaat! Niet eentje om dagelijks op te zetten maar bij momenten kan dit zeker als een welkome afwisseling dienen. Dit album is namelijk goed voor een nieuw paar oren. Derek Bailey (gitaarvirtuoos) is hier solo te horen in allerlei korte improvisatiestukjes die elkaar opvolgen. Hij graaft merkelijk in de klankmogelijkheden van zijn instrument.
Dat doet hij aan de hand van
extended techniques en allerlei minder gangbare speeltechnieken. Daardoor klinkt zijn gitaar soms bijna als een harp of als de geluiden die Yagi Michiyo uit haar koto haalt. Bailey breidt de grenzen van zijn instrument maximaal uit en ja... dan krijg je een lekker abstract brokje muziek om je tanden in te zetten.
