Drax Ltd II - Mental Doors (1993)
mijn stem
2 stemmen
Duitsland
Electronic / Dance
Label: Oscillator
-
Interior (5:15)
-
H.OOO47 (5:06)
-
Amphetamine [Original Version] (5:58)
-
Middle Earth (5:21)
-
Mindspawn [Remix] (4:54)
-
Acid Desease (4:26)
-
Phosphene (5:04)
-
Acid Generation (5:02)
-
93 C.P.U./MOULDER (4:14)
-
The Fight Goes On (5:02)
-
Virtual Plane (4:41)
-
The Doors of Perception (4:44)
-
Radiation (3:23)
-
Amphetamine [Air Liquid Remix] (4:48)
-
Rebirth (6:10)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 28 april 2009, 00:49 uur
De meeste mensen zullen de grote hard trance hit Amphetamine wel gehoord hebben, maar verder niks van de producer Thomas Peter Heckmann gehoord hebben. Toch is het een goede producer met vele aliasen.
Amphetamine is erg proper, maar wordt tegelijk gelukkig niet muzikaal overgedaan. Wel is de rest van de nummers ook hypnotisch, donker, gejaagd en knallend. Er zijn mooie acid lijnen gemaakt met een zieke hypnotische flow waar Heckmann patent op heeft. De percussie is ook erg sterk, op een basische manier, opgebouwd. Het zit tussen techno, acid house en (hard) trance in. Een heerlijke aparte mengelmoes.
Middle Earth is van dit album mijn favoriet, een monsterlijke breakbeat valt in met een ontspannen tingelbel-melodie eroverheen dartelend. Lijkt een beetje een herwerking van Paul Hardcastle's Rainforest, maar is minder cheesy, hoewel ik dat nummer ook leuk vind.
De meeste nummers vallen niet direct zo op, terwijl ze heel goed hun werk doen. Vergelijkbaar met een voetballer als Cocu, zijn ze niet te onderschatten. Een nummer dat wel nog wat meer opvalt is Phosphene door de melodie, die wel nog lichtjes op Amphetamine lijkt.
93 C.P.U./MOULDER is nog een geschift nummer (in positieve zin). Wild, donker en funky. Daarna The Fight Goes On en ik wordt helemaal weggezogen, doet denken aan Phuture (grondleggers acid-house).
Bij The Doors of Perception zak ik weg in een diepe mist, het gevoel van plaats verder verliezend.
Radiation is een kalme bijkomer. Hier vind ik Heckmann ook erg goed in. The Silent Meadow, die hier niet op staat, is ook een mooi voorbeeld daarvan, evenals z'n ambient producties (albums op fax en mille plateaux).
Jammer dat dit een onbekend album is als ik zo op discogs kijk. Het verdient bekender te zijn geworden als je het vergelijkt met de zoveelste techno cd op tresor die veelbeluisterd is, maar waarvan het materiaal veel minder sterk is. Komt waarschijnlijk doordat het een eigenzinnige producer is, die toevallig eens op een gebied kwam met z'n producties dat commercieel puur geschikt bleek.
Nu oud qua geluid, maar muzikaal ijzersterk.
Amphetamine is erg proper, maar wordt tegelijk gelukkig niet muzikaal overgedaan. Wel is de rest van de nummers ook hypnotisch, donker, gejaagd en knallend. Er zijn mooie acid lijnen gemaakt met een zieke hypnotische flow waar Heckmann patent op heeft. De percussie is ook erg sterk, op een basische manier, opgebouwd. Het zit tussen techno, acid house en (hard) trance in. Een heerlijke aparte mengelmoes.
Middle Earth is van dit album mijn favoriet, een monsterlijke breakbeat valt in met een ontspannen tingelbel-melodie eroverheen dartelend. Lijkt een beetje een herwerking van Paul Hardcastle's Rainforest, maar is minder cheesy, hoewel ik dat nummer ook leuk vind.
De meeste nummers vallen niet direct zo op, terwijl ze heel goed hun werk doen. Vergelijkbaar met een voetballer als Cocu, zijn ze niet te onderschatten. Een nummer dat wel nog wat meer opvalt is Phosphene door de melodie, die wel nog lichtjes op Amphetamine lijkt.
93 C.P.U./MOULDER is nog een geschift nummer (in positieve zin). Wild, donker en funky. Daarna The Fight Goes On en ik wordt helemaal weggezogen, doet denken aan Phuture (grondleggers acid-house).
Bij The Doors of Perception zak ik weg in een diepe mist, het gevoel van plaats verder verliezend.
Radiation is een kalme bijkomer. Hier vind ik Heckmann ook erg goed in. The Silent Meadow, die hier niet op staat, is ook een mooi voorbeeld daarvan, evenals z'n ambient producties (albums op fax en mille plateaux).
Jammer dat dit een onbekend album is als ik zo op discogs kijk. Het verdient bekender te zijn geworden als je het vergelijkt met de zoveelste techno cd op tresor die veelbeluisterd is, maar waarvan het materiaal veel minder sterk is. Komt waarschijnlijk doordat het een eigenzinnige producer is, die toevallig eens op een gebied kwam met z'n producties dat commercieel puur geschikt bleek.
Nu oud qua geluid, maar muzikaal ijzersterk.
0
geplaatst: 21 november 2011, 14:44 uur
Best een aardig album van deze vergeten tranceact. Al vind ik sommige nummers wel erg eentonig en soms te opgefokt.
Maar er staan best een paar prachtigtracks op.
Maar er staan best een paar prachtigtracks op.
* denotes required fields.
* denotes required fields.