Mount Eerie - Lost Wisdom (2008)

Hatsikidéé! 5*! De volle mep voor dit schitterende album. Ik ben een groot liefhebber van het werk van The Microphones, maar vreemd genoeg wisten de albums van Mount Eerie me nooit echt helemaal te raken. Waarom lukt dat bij 'Lost Wisdom' ineens wel?

Dat heeft zeer zeker te maken met de samenwerking tussen Phil Elverum [The Microphones/Mount Eerie] en Julie Doiron en Fred Squire. Doiron zingt namelijk mee op deze plaat en Squire verzorgt het gitaarwerk.

Ik wil het vooral over Elverum en Doiron hebben. Wat een combinatie die twee! De samenzang is zo ontzettend prachtig op dit album; dat is wat mij betreft ook de kracht van dit album. Zowel Elverum als Doiron heeft gewoon een erg mooie stem.

Daarnaast is dit gewoon een erg mooi verstilde en melancholieke plaat geworden. De stemmen van Elverum en Doiron dragen de plaat, want muzikaal is er niet veel gaande. Alleen de akoestische gitaar, de elektrische gitaar en het klokkenspel worden ingezet om deze mooie liedjes - met werkelijk prachtige teksten - te ondersteunen.

En ondanks deze minimale muzikale omlijsting, zijn de liedjes wel ontzettend melodieus. Na een paar luisterbeurten zitten ze in je hoofd en gaan ze er niet snel meer uit.

Is er ook iets negatiefs te zeggen over deze plaat? Nou, je zou kunnen zeggen, dat de plaat eentonig is. Dit is ook een gevolg van de minimale instrumenten die worden gebruikt, maar - en dat is ook de kracht van deze plaat (dus wéér positief!) - de plaat duurt niet lang. De plaat heeft een perfecte lengte, waardoor de eentonigheid - bij mij - niet de kans krijgt om toe te slaan.

Totaal onverwachts zal deze plaat van Mount Eerie [met Julie Doiron en Fred Squire] in mijn top-tien van 2008 terecht komen! Het is een prachtplaat! Favoriete nummers zijn: 'Lost Wisdom', 'Flaming Home' en 'With My Hands Out'. Vooral 'With My Hands Out' is van een hemelse schoonheid. Beluister dit album en je zult overtuigd zijn! Die samenzang, die melancholiek! Schitterend!

23 minuten, maar toch is er het gevoel van een volwaardige cd. Dat is niet altijd een compliment, maar nu is dat zeker wel.
Ik ben niet heel bekend met Mount Eerie en Microphones, maar toen ik was al een tijdje benieuwd.
Mooie sfeervolle cd, door artiesten wie elkaar geweldig aanvullen !

Ok. Omdat je zo'n mooi stukkie had geschreven

Dit is een prachtige combinatie van stemmen. Ik heb niet zoveel met the Microphones en van Julie Doiron had ik nog nooit gehoord maar dit plaatje is fantastisch. Het klink allemaal zo intiem en breekbaar en je zal bijna gaan denken dat ze al jaren geliefde zijn. Er zit weinig instrumentatie in, dat zou ik wel gaan missen als dit album langer had geduurd. Ik hoop dat dit niet hun laatste samenwerking is want wat mij betreft voelt dit nog een beetje als een opwarmertje voor wat nog kan komen...

Julie Doiron van Eric's Trip, overigens, de band waarvan Elverum eerder al het nummer 'Sand' coverde.

Inderdaad een prachtige plaat.

Waar Elverum op de platen van the Microphones nogal eens behoorlijk experimenteel te werk ging, blijft het werk onder de naam Mount Eerie opvallend basic. Je zou je kunnen afvragen wat deze plaat toevoegt aan zijn eerdere platen. Er wordt zelfs op enkele plekken letterlijk geciteerd uit dat oudere werk (Let's Get Out Of The Romance). Ligt de toegevoegde waarde dan vooral in de gasten?

Enfin, mij kan dat niet veel schelen. Iemand die zo'n prachtig oeuvre op zijn naam heeft staan, mag best wel eens wat recyclen.

Een minimalistisch plaatje dat je even moet laten rijpen...
Heb bij de eerste beluistering de cd even aan de kant laten liggen.
Na een maand heb ik LOST WISDOM nog eens opgezet en tot mijn volle verbazing bleek de muziek al genesteld in mijn brein.
Muziek die niet ten allen tijde gepast is voor mij
geef het voorlopig een 3,5

De LP vandaag ontvangen. De hoes is meer een poster en het vinyl is lichtblauw (heel gaaf).
Muziek is zoals hierboven al beschreven zeer minimalistisch echter dit maakt deze muziek juist zo mooi..

Die ferm in mijn top tien staat en mijn grote voorliefde voor alles Mount/Mircophones interseert me toch heel erg veel.

Is iemand al opgevallen dat het koortje in het nummer 'voice in headphones' overgenomen is van Bjork? ('undone', van het overigens prachtige album Vespertine)
Ik dacht eerst dat de gelijkenis puur toeval was maar de tekst is ook precies hetzelfde. Vreemd dat daar op de cd niets over staat. Is dat op de vinyl-uitgave ook zo?

Was er niet ooit een sample-rel met Björk ? Ben even kwijt welke artiest dat betrof.
Phil kan z'n borst natmaken.

'n Boel pracht op 'n klein plaatje. De toevoeging van Julie Doiron is zeer fijn, en levert een goed werkend zangkoppel op. Prachtige, fijne liedjes, met de opener als ultieme uitspatting van moois.

Bart Er komt een nieuwe Mount Eerie aan en op basis van het eerste nummer dat vrijgegeven is en het ultiem droevige verhaal van het tragisgische overlijden van zijn vrouw Geneviève Castrée wordt dat indrukwekkend vermoed ik...

Het hele nummer is een grote lofzang op dat nummer (Undo) van Björk, en op wat muziek met een mens kan doen.


Heb deze op plaat, en het is een 45-toerenplaat, wat ik nog wel eens vergeet.. af en toe ben ik dus verbaasd als zijn stem ineens niet krom laag klinkt op het eerste nummer

Ja inmiddels wist ik ook met zekerheid dat het nummer van Bjork is overgenomen. Op mijn cd wordt er echter niets over geschreven, en dat vind ik erg vreemd. Of het op de lp ook zo is vraag ik mij dus af.

Niks over te vinden, wel staat in de teksten het door jou bedoelde stukje "It's not meant to be a strife, it's not meant to be a struggle uphill", tussen aanhalingstekens.

Tweede Mount Eerie die ik probeer. Word er nog steeds niet zo enthousiast van. Als dit soort "kleine" muziek je niet raakt, dan blijft er meteen weinig over. Wat eigenzinnig is, klinkt dan als interessantdoenerij. Ik heb het maar afgezet voordat ik een lage score moet gaan uitdelen ;p.