Death Vessel - Nothing Is Precious Enough for Us (2008)

Laat ik als eerste een bericht plaatsen bij dit album van Death Vessel. Death Vessel is eigenlijk maar één persoon, namelijk Joel Thibodeau. Hij speelt en zingt een heel album vol, wel met hulp van vrienden. Eigenlijk word je continu op het verkeerde been gezet. Als je voor de eerste keer zonder achtergrondinformatie naar het album luistert, denk je te maken te hebben met een zangeres die je in het hokje new-folk/americana/roots kunt stoppen. Een zangeres die loepzuiver zingt. Dat is de eerste vergissing, Joel Thibodeau is een man die een hoge stem heeft. Dan kijk je naar het platenlabel. Sub Pop, dat nou niet bekend staat om akoestische folk albums. Meestal veel steviger gitaar werk. Toch is Sub Pop met Joel Thibodeau in zee gegaan. Dan zijn er ook nog de songs zelf. Vaak geïnspireerd door traditionele folk, lijkt het, maar zo nu en dan knalt er een steviger stukje gitaar werk uit de boxen. De songs zijn zonder meer verrassend. Bij zulke muziek verwacht je bepaalde teksten. Maar ook dan word je op het verkeerde been gezet. De teksten zijn vaak grillig, cryptisch, ondoorgrondelijk.
Per toeval kwam ik bij deze plaat terecht, nu een aantal maal beluisterd en het blijft mij verrassen.
Ik ken de andere albums van death Vessel niet, dus heb ik nog wat te doen.