Marc and the Mambas - Torment (1983)
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Some Bizzare
-
Torment (4:21)
-
First Time (3:37)
-
You'll Never See Me on a Sunday (2:51)
-
Megamillionmania [Multimania Mix] (10:16)
0
geplaatst: 5 september 2008, 17:05 uur
Heerlijke EP van Marc & the Mambas met daarop het geweldige You'll Never Se Me on a Sunday.
Op de Japanse editie van het album Torment and Toreros zijn de eerste 3 tracks ook toegevoegd en het laatste nummer is weer te vinden op Marc Almond & Foetus.
Op de Japanse editie van het album Torment and Toreros zijn de eerste 3 tracks ook toegevoegd en het laatste nummer is weer te vinden op Marc Almond & Foetus.
0
geplaatst: 22 juni 2025, 00:39 uur
Ik was al lang vergeten dat ik dit plaatje ongeveer een kwarteeuw geleden op de kop wist te tikken. Bescheiden op de back-cover prijkt een fijn portret van Almond, net als op de Mambas-dubbel-LP.
Torment - de titel-single, of hoe noem je dat op een EP? - kon me in 33 toeren al niet bekoren. Ik veronderstel dat dit dezelfde versie is. Ik ga in elk geval mezelf niet kwellen om eventuele verschillen op te merken. Met First Time staat gelukkig ook één van de betere songs uit die dubbelaar op deze EP.
Het zondagsliedje is nooit eerder uitgegeven maar deed me bij de eerste luisterbeurt in ruim 20 jaar haast niks. Dan maar eens de tekst erbij halen. Pluspunt: You'll never see me on a Sunday is tekstueel helemaal niet overdadig. Bij momenten is het poëtisch te noemen maar o zo voorspelbaar badend in steeds opnieuw hetzelfde zelfbeklag. Je kan stellen dat de sobere muziek - met strijkers die keurig niet meer doen dan wat ze moeten - hier mooi bij aansluit. Maar ik had die tristesse liever gehoord in contrast met muzikale uitbundugheid, zoals bij de song Mr. Sad op de LP Mother Fist.
Op kantje B staat een extra lange versie van A Million Manias. Voor de flauwe grap krijgt het nummer hier een nieuwe, allitererende titel. Ook niet geestig: Almond die een extra aantal keren om een pistool vraagt.
Omdat ik me minder ergerde dan bij Torment and Toreros krijgt de EP zonder stierenvechters een half sterretje meer.
Torment - de titel-single, of hoe noem je dat op een EP? - kon me in 33 toeren al niet bekoren. Ik veronderstel dat dit dezelfde versie is. Ik ga in elk geval mezelf niet kwellen om eventuele verschillen op te merken. Met First Time staat gelukkig ook één van de betere songs uit die dubbelaar op deze EP.
Het zondagsliedje is nooit eerder uitgegeven maar deed me bij de eerste luisterbeurt in ruim 20 jaar haast niks. Dan maar eens de tekst erbij halen. Pluspunt: You'll never see me on a Sunday is tekstueel helemaal niet overdadig. Bij momenten is het poëtisch te noemen maar o zo voorspelbaar badend in steeds opnieuw hetzelfde zelfbeklag. Je kan stellen dat de sobere muziek - met strijkers die keurig niet meer doen dan wat ze moeten - hier mooi bij aansluit. Maar ik had die tristesse liever gehoord in contrast met muzikale uitbundugheid, zoals bij de song Mr. Sad op de LP Mother Fist.
Op kantje B staat een extra lange versie van A Million Manias. Voor de flauwe grap krijgt het nummer hier een nieuwe, allitererende titel. Ook niet geestig: Almond die een extra aantal keren om een pistool vraagt.
Omdat ik me minder ergerde dan bij Torment and Toreros krijgt de EP zonder stierenvechters een half sterretje meer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.