Mose Allison - Mose Allison Sings and Plays (1991)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Jazz / Blues
Label: Prestige
-
The Seventh Son (2:40)
-
Eyesight to the Blind (1:43)
-
How Long Has This Been Going On (4:12)
-
Do Nothing Till You Hear from Me (3:13)
-
My Kind of Love (3:52)
-
Lost Mind (3:33)
-
Moon and Cypress (4:02)
-
I Got a Right to Cry (2:51)
-
Creek Bank (4:36)
-
Baby Let Me Hold Your Hand (3:18)
-
Stranger in Paradise (5:30)
-
Parchman Farm (3:20)
-
If You Live (2:34)
-
Somebody Else Is Taking My Place (4:07)
-
Don't Get Around Much Anymore (2:51)
-
Bye Bye Blues (3:23)
-
One Room Country Shack (A Thousand Miles from Nowhere) (3:04)
-
I Told Ya I Loved Ya, Now Get Out (4:46)
-
I Hadn't Anyone Till You (2:33)
-
A Young Man (1:26)
-
You Belong to Me (4:24)
-
That's All Right (2:28)
-
Yardbird Suite (3:23)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 29 april 2014, 16:06 uur
Zo'n twintig jaar geleden liep ik tegen dit album aan van Mose Allison, van wie ik alleen zijn
befaamde Parchman Farm wel eens op de radio had gehoord, een nummer dat velen van ons uiteraard kennen omdat John Mayall het had gecovered op zijn album met Eric Clapton (1966).
Het is tot op heden voor mij een zeer favoriet album gebleven, dat ik onlangs weer beluisterd heb, en niet uit mijn speler te branden is.
Op dit album zijn stukken van zijn zes albums voor Prestige gecompileerd, met veel aandacht voor het album Mose Allison Sings (1963), dat op zich al een compilatie is. Waarom vind ik dit nou zo'n magnifiek album. Die een beetje verkouden klinkende stem, daar moet je natuurlijk wel van houden. Maar dat Allison een erg goede pianist is, die lekker strak speelt (een soort mix van blues, rag, boogie-woogie en bebop), en fijne eigen composities op zijn conto heeft staan, dat geeft voor mij bij iedere luisterbeurt weer de doorslag.
Allison wordt op dit album slechts begeleid door een drummer en een bassist, en het is allemaal prachtig opgenomen, met dank aan Rudy Van Gelder.
Jammer (voor zijn carrière) dat Allison blijkbaar moeilijk te categoriseren is. Ik was aanvankelijk in verwarring: is het jazz of blues? Maar goede muziek is natuurlijk goede muziek.
befaamde Parchman Farm wel eens op de radio had gehoord, een nummer dat velen van ons uiteraard kennen omdat John Mayall het had gecovered op zijn album met Eric Clapton (1966).
Het is tot op heden voor mij een zeer favoriet album gebleven, dat ik onlangs weer beluisterd heb, en niet uit mijn speler te branden is.
Op dit album zijn stukken van zijn zes albums voor Prestige gecompileerd, met veel aandacht voor het album Mose Allison Sings (1963), dat op zich al een compilatie is. Waarom vind ik dit nou zo'n magnifiek album. Die een beetje verkouden klinkende stem, daar moet je natuurlijk wel van houden. Maar dat Allison een erg goede pianist is, die lekker strak speelt (een soort mix van blues, rag, boogie-woogie en bebop), en fijne eigen composities op zijn conto heeft staan, dat geeft voor mij bij iedere luisterbeurt weer de doorslag.
Allison wordt op dit album slechts begeleid door een drummer en een bassist, en het is allemaal prachtig opgenomen, met dank aan Rudy Van Gelder.
Jammer (voor zijn carrière) dat Allison blijkbaar moeilijk te categoriseren is. Ik was aanvankelijk in verwarring: is het jazz of blues? Maar goede muziek is natuurlijk goede muziek.
* denotes required fields.
* denotes required fields.