Robert Wyatt - Cuckooland (2003)

Heb je genoeg van voorspelbare popmuziek, en wil je eens echt wat anders horen, dan is deze muziek wel wat. Vreemde jazzy klanken. Uitstekend album - voor de morning after na een avondje drankmisbruik...

Bijna net zo goed als 'rock bottom' en 'dondestan'.
Wat een topgozer dat je na 30 jaar nog steeds meesterwerken kunt maken.
En de stem van Karen Mantler is prachtig.

Vandaag nogmaals gedraaid, omdat je (thesceneisnow) deze in het Dondestan topic aanhaalde. Stond me bij dat er enkele mindere stukken opstonden, maar daar was eigenlijk niks van te merken. Puntje erbij. Wyatt is uniek.

Na het nieuws dat Wyatt stopt met het maken van albums ben ik hem intensief gaan beluisteren. Deze schijf had ik al langer maar nooit echt goed tot me door laten dringen. Onterecht want het is een muzikaal rijk geschakeerd werkstuk waar je de tijd voor moet nemen. Avontuurlijk, sferisch, jazzy en warm met een rijtje muzikanten (o.a. Gilmour en Weller) waar je de pet voor afneemt. Het zijn de inventieve composities, teksten en vooral zijn verslavende stem die het bij me doen. Zo eigenzinnig en echt zijn er niet veel.

Zijn loopbaan zal worden binnenkort worden afgesloten met de publicatie van een een biografie en de release van een uitgebreide compilatie van zijn werk. Zie voor tracklist:

Domino USA | News | Robert Wyatt ? Different Every Time ? Out November 18th 2014 - dominorecordco.us