Robert Wyatt - Ruth Is Stranger Than Richard (1975)

Nog geen berichten bij dit album? Dat is naar mijn mening toch een beetje ten onrechte - al vind ik dat ook omdat het tot mijn Wyatt-favorieten behoort. Ik kocht het ooit (eind jaren '70) omdat ik de hoes zo mooi vond, en uiteraard ook omdat ik gehoord of gelezen had dat zijn albums de moeite van het beluisteren waard zijn (understatement). Het kwartje viel onmiddellijk bij mij, want het deels jazzy geluid sprak me onmiddellijk enorm aan. Het betreft, als ik het goed heb begrepen tenminste, wat ouder materiaal uit de tijd van ná Soft Machine. Hoe dan ook, wat iedere maal weer mijn oren streelt is het warme geluid van de avontuurlijke songs die me geheel inpakken. Mooie blazers ook. Een album waarop ik nog steeds niet ben uitgeluisterd. Vanmiddag nog met de hoofdtelefoon. Vaker gedraaid zelfs dan Rock Bottom, en dat zegt wel wat natuurlijk.

Op één of andere manier klinkt deze plaat zoveel malen beter dan de twee voorgangers. De zang stoort me veel minder en de vocale experimenten zijn hier wat minder irritant. Maar het klinkt in mijn oren nog steeds erg infantiel. Goed en mooi kan ik het niet vinden, ook de bijdragen van Eno helpen niet.

Er klopt trouwens geen hol van de tracklisting. Kant A is kant Ruth, en Kant B is kant Richard. De twee Muddy Mouse-interludes zijn kort en niet respectievelijk 4 en 8 minuten zoals hier aangegeven.

Ik zal een correctie insturen .

De hoes is inderdaad erg mooi.