Larry Coryell - Spaces Revisited (1997)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Shanachie
-
The Dragon Gate (6:29)
-
Hong Kong Breeze (8:25)
-
Spaces Revisited (8:52)
-
Variations on Good-Bye Pork Pie Hat (8:03)
-
Blues for Django and Stephane (5:23)
-
Morning of the Carnival (7:31)
-
Oleo (5:05)
-
Introduction to 'Ruby' (1:33)
-
Ruby My Dear (4:24)
Links
Last.fm
0
Nicci
geplaatst: 11 september 2008, 20:38 uur
Twee geweldige gitaristen en een droom van een ritmesectie. Coryell en Bireli Lagrene waren tot deze CD onbekenden voor me. Toen ik zag dat Billy Cobham en Richard Bona het ritmetandem waren, heb ik hem maar blind aangeschaft (ook al kan je in de iTunesStore een klein voorproefje nemen). Geen spijt van! Hele mooie CD.
Voor het hoogtepunt van de CD (Pok Pie Hat) citeer ik even iemand van Amazon:
"Backing up these killer guitars are legendary drummer Billy Cobham and the versatile bassist Richard Bona. Check out the 9/8 section on "Goodbye, Pork Pie Hat." It doesn't get a whole lot better than this, folks."
Voor het hoogtepunt van de CD (Pok Pie Hat) citeer ik even iemand van Amazon:
"Backing up these killer guitars are legendary drummer Billy Cobham and the versatile bassist Richard Bona. Check out the 9/8 section on "Goodbye, Pork Pie Hat." It doesn't get a whole lot better than this, folks."
0
Kingsnake
geplaatst: 1 november 2009, 20:48 uur
De bas van Bona is inderdaad zeer fijn.
Maar het gaat natuurlijk om het heerlijke subtiele en waanzinnige gitaarspel van Larry. Ongelooflijk. Hij flikt het weer om een buitengewoon relaxte jazz/fusion plaat te maken.
Erg virtuoos gespeeld en toch heerlijk dromerig en zweverig.
Maar het gaat natuurlijk om het heerlijke subtiele en waanzinnige gitaarspel van Larry. Ongelooflijk. Hij flikt het weer om een buitengewoon relaxte jazz/fusion plaat te maken.
Erg virtuoos gespeeld en toch heerlijk dromerig en zweverig.
0
Nicci
geplaatst: 1 november 2009, 21:13 uur
Wat is een andere aanrader van deze man? Ik ken eigenlijk alleen deze.
0
Kingsnake
geplaatst: 1 november 2009, 21:14 uur
In ieder geval, Spaces (uit 1974 geloof ik)
En zijn werk met Eleventh House is ook zeer fijn.
En zijn werk met Eleventh House is ook zeer fijn.
0
geplaatst: 6 november 2009, 15:09 uur
Nicci schreef:
Wat is een andere aanrader van deze man? Ik ken eigenlijk alleen deze.
Wat is een andere aanrader van deze man? Ik ken eigenlijk alleen deze.
Als je echt niet meer wilt weten wat je hoort, dan moet je eens into the sixties gaan naar Coryell en Lady Coryell, de eerste twee platen van deze man. Denk aan Jimi Hendrix, maar nog beter!!!
Niet lachen nu, want met betere band (the Experience was eigenlijk nogal beperkt) maakte Larry soortgelijke gitaarrock met dien verstande dat hij liet horen dat-ie klassiek geschoold was en het meer in de jazz zocht. Iets wat Hendrix pas veel later wilde proberen met Gil Evans (te laat...).
Coryell houdt van overstuurde gitaren, maar gebruikt niet zoveel effektpedalen, wilde geen soldatenjasjes aan, ook niet aan de heroïne, ging hierna al gauw andere richtingen uit en gaat maar niet dood. Beter dan Hendrix, in alle opzichten!
Luister ook eens die lp van Herbie Mann (in Memphis) met heerlijk tegendraads spel van
Larry Coryell.
0
Kingsnake
geplaatst: 6 november 2009, 15:25 uur
willemmusic schreef:
Als je echt niet meer wilt weten wat je hoort, dan moet je eens into the sixties gaan naar Coryell en Lady Coryell, de eerste twee platen van deze man. Denk aan Jimi Hendrix, maar nog beter!!!
Niet lachen nu, want met betere band (the Experience was eigenlijk nogal beperkt) maakte Larry soortgelijke gitaarrock met dien verstande dat hij liet horen dat-ie klassiek geschoold was en het meer in de jazz zocht. Iets wat Hendrixs veel later wilde proberen met Gil Evans.
Coryell houdt van overstuurde gitaren, maar gebruikt niet zoveel effektpedalen, wilde geen soldatenjasjes aan, ook niet aan de heroïne, ging hierna al gauw andere richtingen uit en gaat maar niet dood. Beter dan Hendrix, in alle opzichten!
Luister ook eens die lp van Herbie Mann (in Memphis) met heerlijk tegendraads spel van Larry Coryell.
(quote)
Als je echt niet meer wilt weten wat je hoort, dan moet je eens into the sixties gaan naar Coryell en Lady Coryell, de eerste twee platen van deze man. Denk aan Jimi Hendrix, maar nog beter!!!
Niet lachen nu, want met betere band (the Experience was eigenlijk nogal beperkt) maakte Larry soortgelijke gitaarrock met dien verstande dat hij liet horen dat-ie klassiek geschoold was en het meer in de jazz zocht. Iets wat Hendrixs veel later wilde proberen met Gil Evans.
Coryell houdt van overstuurde gitaren, maar gebruikt niet zoveel effektpedalen, wilde geen soldatenjasjes aan, ook niet aan de heroïne, ging hierna al gauw andere richtingen uit en gaat maar niet dood. Beter dan Hendrix, in alle opzichten!
Luister ook eens die lp van Herbie Mann (in Memphis) met heerlijk tegendraads spel van
Larry Coryell. Je stukje begint een beetje vewarrend. Maar gaandeweg raakt ik wel geïnteresseerd. Ik kende dat hele vroege werk van Coryell niet. Ga ik dan toch eens opzoeken.
0
geplaatst: 6 november 2009, 15:31 uur
Kingsnake schreef:
Je stukje begint een beetje vewarrend. Maar gaandeweg raak ik wel geïnteresseerd. Ik kende dat hele vroege werk van Coryell niet. Ga ik dan toch eens opzoeken.
Je stukje begint een beetje vewarrend. Maar gaandeweg raak ik wel geïnteresseerd. Ik kende dat hele vroege werk van Coryell niet. Ga ik dan toch eens opzoeken.
Mijn taalgebruik ligt in de sfeer van die twee albums, beste Kingsnake.
* denotes required fields.
* denotes required fields.