Jeff Scott Soto - Prism (2002)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Frontiers
-
Eyes of Love (4:30)
-
Heaven Knows (3:36)
-
Don't Come Easy (4:28)
-
Don't Wanna Say Goodbye (4:21)
-
I Want to Take You Higher (4:46)
met Glenn Hughes
-
Holding On (5:24)
-
2 Late 4 Goodbyes (5:02)
-
Till the End of Time (5:16)
-
How Long (4:45)
-
By Your Side (4:25)
-
Don't Walk Away (4:48)
-
Eyes of Love [Mov Video] (4:30)
0
geplaatst: 12 juni 2007, 09:44 uur
Erg sterk album van de (huidige) Journey zanger. AOR zoals dat bedoeld is.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 22 december 2009, 17:03 uur
Jeff Scott Soto is bij mij het meest bekend voor het inzingen van de eerste twee albums van Yngwie Malmsteen (Rising Force + Marching Out). Opener is alleszins een vette rocker met flitsend gitaarwerk. Hij heeft altijd al goede stembanden gehad en is heel veelzijdig. Er staan ook een paar AOR zaken op die me niet zo smaken. Nummer vijf met Glenn Hughes vind ik het minste nummer.
0
geplaatst: 4 oktober 2025, 09:47 uur
Jeff Scott Soto is natuurlijk een prima zanger, zijn stem is gemaakt voor het AOR genre, hoewel de beste man ook uiterst soulvol uit de hoek kan komen.
Dat bewijst Soto op dit plaatje, het is alleen jammer dat het songmateriaal nogal gericht is op het publiek dat Richard Marx ook een warm hart toedraagt.
Prisms is zo braaf van aard dat je hier lekker met je schoonmoeder ook kan keuvelen. Dat is an sich niet erg, het materiaal is allemaal vrij degelijk, echter na een nummer of vier krijg ik altijd behoefte om een muurtje te gaan slopen.
Beste song: How Long, niet geheel toevallig een nummer dat wat ruiger van aard is, hier had ik graag meer van willen horen.
Het is echter veel te weinig om te spreken van een goede schijf. Ik zet Talisman of W.E.T. maar weer eens op.
Dat bewijst Soto op dit plaatje, het is alleen jammer dat het songmateriaal nogal gericht is op het publiek dat Richard Marx ook een warm hart toedraagt.
Prisms is zo braaf van aard dat je hier lekker met je schoonmoeder ook kan keuvelen. Dat is an sich niet erg, het materiaal is allemaal vrij degelijk, echter na een nummer of vier krijg ik altijd behoefte om een muurtje te gaan slopen.
Beste song: How Long, niet geheel toevallig een nummer dat wat ruiger van aard is, hier had ik graag meer van willen horen.
Het is echter veel te weinig om te spreken van een goede schijf. Ik zet Talisman of W.E.T. maar weer eens op.
* denotes required fields.
* denotes required fields.