Stomende ouderwetse hardrockplaat, vrijwel zonder rustpunten. En dat laatste is het enige dat me een beetje gaat tegenstaan. Het beukt maar door, op een vrij eentonige manier. Toch wel een lekkere plaat. Die overigens op naam staat van de band Derringer. Natuurlijk is Rick de man van de solo's, maar zijn voornaam prijkt noch op de hoes noch op het label, tenminste niet als artiestennaam. Ik zal een correctie laten doorvoeren.