Payback (1999)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Score
Label: Varèse Sarabande
-
Dean Martin - Ain't That a Kick in the Head (2:28)
-
James Brown - It's a Man's, Man's, Man's World (2:51)
-
B.B. King - The Thrill Is Gone (5:27)
-
Vic Damone - Smoke Gets in Your Eyes (3:53)
-
Lou Rawls - If I Had My Life to Live Over (2:49)
-
Michael Civisca - Luck Be a Lady (2:04)
-
Dean Martin - You're Nobody Till Somebody Loves You (1:59)
-
Chris Boardman - Main Title (5:23)
-
Chris Boardman - Lynn's Habit (2:23)
-
Chris Boardman - Porter Croaks Carter (2:09)
-
Chris Boardman - Warehouse / Finale (4:55)
Links
film (MovieMeter)
0
geplaatst: 22 juli 2004, 19:54 uur
Mensen die hun sporen in de jazz allang verdiend hebben hebben de neiging om over te stappen naar het schrijven van filmscores, Boardman is er zo een.Al eerder was hij trompetist bij Newman's score van Meet Joe Black en nam hij de orchestratie voor Kamen's Lethal Weapon op zich.
Voor Payback verwijst de componist terug naar de jaren 70, de tijd waarin de donkere misdaadfilms als Dirty Harry en The French Connection verschenen.Payback is niet anders, alleen in een andere tijd gemaakt. Het doet denken aan de stijl van Shifrin, de stijl van David Shire (Taking of Palhem bv.) en enkele andere.Een voorbeeld rond dezelfde periode als Payback is Carter Burwell's Conspiracy Theory. Haast eng hoe deze twee componisten zo dicht bij elkaar liggen qua stijl, alhoewel de verschillen er zijn. Boardman blijft enkel en alleen in de jazz stijl hangen, Burwell niet.
Main Title zetten de stijl, met herhaalde ritmes met heerlijke jazzy sfeer: 'dempende' elektrische gitaren, funky geluiden, trompetten.
Het orgel krijgt de kans te schitteren in Porter's Croak, waarbij dit orgel in combinatie te horen is met het ritmische.Ritme bepaalt zo'n beetje de variatie, tenminste zo lijkt het.Als underscore is kenmerkend zachte saxophone of trompet, eventueel aangevuld met wat ''kopertikjes''.De toon die Boardman is geweldig.De donkere momenten van de score door de eerder genoemde kenmerkende underscore, de vlotte ''coole'' momenten door de funky geluiden.Gritty jazz is de term die dit soort scores meekrijgen.
Wellicht zijn de slechts 15 min durende stukken score op deze uitgaven beter dan een complete uitgaven op de promo van iets 35 min.Maar juist bij de complete score valt de Boardman door de mand, in de film echter niet.
De tracklist van de promo:
1. Main Title 5:21
2. Porter Gets Information 1:37
3. Chao Heist 2:04
4. Lynn's Habit 2:22
5. Pearle's Entrance 0:58
6. Val Meets Carter 4:06
7. 12 O'Clock Gang 1:#5
8. Val Beats Rosie 3:34
9. Porter Finds Bomb 2:48
10. Steg's Ride Along 2:07
11. Porter Croaks Carter 2:08
12. The Warehouse / Finale 4:57
De songs:
Ook allemaal erg sfeervol.
-Ain't That A Kick In The Head is grandioos gebruikt voor de trailer. Oftewel de beelden van de trailer zijn gemonteerd naar het tempo van het nummer.Vooral de achter elkaar gemonteerde tikken tegen het hoofd van Porter, terwijl het laatste statement van het orkest wat Martin als ondersteuning had te horen is.
-It's a Man's, Man's, Man's World van James Brown bevestigt de mannen wereld gezien als in Payback.Ooit maakte Brown ook een album onder de naam: The Payback.Hier staat It's a Man overigens niet op.
4.5 sterren
Voor Payback verwijst de componist terug naar de jaren 70, de tijd waarin de donkere misdaadfilms als Dirty Harry en The French Connection verschenen.Payback is niet anders, alleen in een andere tijd gemaakt. Het doet denken aan de stijl van Shifrin, de stijl van David Shire (Taking of Palhem bv.) en enkele andere.Een voorbeeld rond dezelfde periode als Payback is Carter Burwell's Conspiracy Theory. Haast eng hoe deze twee componisten zo dicht bij elkaar liggen qua stijl, alhoewel de verschillen er zijn. Boardman blijft enkel en alleen in de jazz stijl hangen, Burwell niet.
Main Title zetten de stijl, met herhaalde ritmes met heerlijke jazzy sfeer: 'dempende' elektrische gitaren, funky geluiden, trompetten.
Het orgel krijgt de kans te schitteren in Porter's Croak, waarbij dit orgel in combinatie te horen is met het ritmische.Ritme bepaalt zo'n beetje de variatie, tenminste zo lijkt het.Als underscore is kenmerkend zachte saxophone of trompet, eventueel aangevuld met wat ''kopertikjes''.De toon die Boardman is geweldig.De donkere momenten van de score door de eerder genoemde kenmerkende underscore, de vlotte ''coole'' momenten door de funky geluiden.Gritty jazz is de term die dit soort scores meekrijgen.
Wellicht zijn de slechts 15 min durende stukken score op deze uitgaven beter dan een complete uitgaven op de promo van iets 35 min.Maar juist bij de complete score valt de Boardman door de mand, in de film echter niet.
De tracklist van de promo:
1. Main Title 5:21
2. Porter Gets Information 1:37
3. Chao Heist 2:04
4. Lynn's Habit 2:22
5. Pearle's Entrance 0:58
6. Val Meets Carter 4:06
7. 12 O'Clock Gang 1:#5
8. Val Beats Rosie 3:34
9. Porter Finds Bomb 2:48
10. Steg's Ride Along 2:07
11. Porter Croaks Carter 2:08
12. The Warehouse / Finale 4:57
De songs:
Ook allemaal erg sfeervol.
-Ain't That A Kick In The Head is grandioos gebruikt voor de trailer. Oftewel de beelden van de trailer zijn gemonteerd naar het tempo van het nummer.Vooral de achter elkaar gemonteerde tikken tegen het hoofd van Porter, terwijl het laatste statement van het orkest wat Martin als ondersteuning had te horen is.
-It's a Man's, Man's, Man's World van James Brown bevestigt de mannen wereld gezien als in Payback.Ooit maakte Brown ook een album onder de naam: The Payback.Hier staat It's a Man overigens niet op.
4.5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.