John Debney - End of Days (1999)

Eenmaal aangenomen voor Hyams End of Days stond de componist voor een dilemma; het kiezen tussen een overweldigend koor of een iets andere aanpak.Dat laatste werd getracht te doen, om zo toch enigszins cliches te ontwijken.De religieuze toon wordt meer verwoord door een onorthodoxe aanpak.De goude keuze voor boy soprano Thed Lebow,beeld de eenzaamheid uit van het hoofdpersonage.Lebow viel eerder al op met zijn eenzame solo's voor Don Davis' The Matrix.Ook zingt hij dringerig en ademloos uniek tussen noten in.Hier in een 4 notig Agnes Dei motiefje, niet veel anders als Welcome to the real world van Davis.Daarbij komt dan nog een intrigerende combinatie van keelzang, Tibetaanse lange horns, de shofar, duduk en koor en de sfeer is gezet.Ook tijdens de hoog tempo actietracks kan regelmatig een koor gehoord worden, weliswaar op de achtergrond.Zo komt het dat het niet typisch Westers is, Oosters en Midden-Oosters, maar een bijzondere wisselwerking tussen deze drie.Ook Sanskrit zang is een enkele keer geintregreerd.4.5 sterren

Waarschijnlijk heeft Debney zich net iets te lang gefixeerd op de keelzang en het koor, waardoor hij nog nauwelijks energie over had voor de actiestukken. Want hoewel de sferische cues erg goed zijn, is de kwaliteit een flinke stap terug in de actiecues waar het niet verder komt dan oninteressante standaard actiemuziek (The Shooter is een goed voorbeeld hiervan). Het Angus Dei-gezeur daardoorheen is een leuk idee, maar dit wordt vaak zo inspiratieloos opgezegd ("laten we het zo monotoon mogelijk doen, dat is vast wel eng!") dat het eerder overkomt als een kind dat eng probeert te doen, maar er niet echt in slaagt.

Dat er vele culturen gebruikt zijn kwam op mij niet duidelijk genoeg over, en de duduk heb ik al helemaal niet gehoord

Tracks als Main Titles, en waar er met onder andere electronica een donkere sfeer opgebouwd wordt, zijn echter geweldig, met een erg herkenbaar en effectief hoofdthema. Grappig ook dat je in een track als Satan Walks the Streets al echo's hoort van concepten die later in Passion of the Christ ook gebruikt worden (vergelijk deze track maar eens met Dark Choir van The Passion)