Jeff Scott Soto - Beautiful Mess (2008)

De man begon z'n zangcarrière bij Yngwie J. Malmsteen ergens midden jaren '80, ging in de jaren daarna door met allerlei melodieuze rock, waarna in de jaren '90 duidelijk werd dat de man ook andere muziek wil maken. Dat liet hij merken in één van de vele bands waar hij in zat; Talisman, maar vooral met z'n eerste soloalbum "Love Parade" uit 1995, dat opvallend funky en soulvol is. Eigenlijk kan het solo bij hem net als bij z'n vriend Glenn Hughes alle kanten op gaan. Soto's tweede soloalbum "Prism" uit 2002 was een A.O.R. plaat met veel ballads en enkele rockers. "Lost in the Translation" van daarna is daarintegen een hardrock album.
En nu? Nu komt zijn vierde album met de titel "Beautiful Mess" uit. De samples klinken als stevige soulvolle, funky geproduceerde poprock. Daarbij komen allerlei high-tech geluiden om de hoek zetten om het modern te maken (of het lukt?) en in de rustigere stukken hoor ik invloeden van Seal terug.

Maar moet je raden? Ik mag het wel.

Na officieel te downloaden geweest te zijn is het nu ook op CD uitgekomen dit album. Met DVD waar video clips en live materiaal opstaan!

Ik gun het de man van harte dat dit album nog een groot succes gaat worden, dat verdient hij al heel lang...

Jeff Scott Soto is een wereldzanger. Zelden iemand gehoord die zich zo gemakkelijk door allerlei stijlen manoeuvreert. Pop, funk, rock, metal, kan niet schelen wat, Soto heeft het in huis.

Op Beatiful Mess steekt Soto zijn liefde voor Prince, Terence Trent D'arby en aanverwanten opnieuw niet onder stoelen of banken. De liedjes hebben allemaal een kop en een staart en staan bol van de sterke bruggetjes en refreinen.

Jeff Scott Soto verdient heel terecht veel meer aandacht en succes dan dat hij tot nog toe mocht oogsten.