Sasha - Invol2ver (2008)

en daar is hij dan, de eindelijke opvolger van involver (je meent het), en dat was natuurlijk een regelrechte classic.
niet makkelijk om daar een vervolg op te maken, maar laat die zware taak maar aan sasha over ( )

anyway, is dit dan het vervolg waar iedereen op gehoopt heeft en waar iedereen op zat te wachten? ehm, nou ik heb het album nu een aantal keer beluisterd en deze plaat mag wat mij betreft netjes naast involver staan. de plaat bevat veel minder breakbeatinvloeden en ambientelementen (eigenlijk helemaal niet), en met name progressive house is wat deze plaat dus te bieden heeft.

is dat dan niet ontzettend saai 73 minuten lang? nou wat mij betreft niet, maar ik ben dan ook een liefhebber van dit genre, en vind het juist erg lekker als een mix lekker lang dezelfde sfeer uitstraalt en hetzelfde tempo uit blijft gaan. de producties opzich bieden namelijk genoeg afwisseling en luisterplezier, sterker nog, het is gewoon weer smullen geblazen allemaal.

Bij de Opening word ik heeelemaal mee gesleurd! prachtig!

Daarna vind ik een paar nummers iets minder...Maar zeker vanaf Ladytron is het weer top!

Ook met Sometimes I realise (laatste nummer) eindigt het superlekker...Dan heb je ook echt het idee dat je ergens naar geluisterd hebt!:D

4,5...vanwege het stuk na de 3 openingsnummers..

Inmiddels heb ik em al erg vaak geluisterd...
en hij gaat snel naar de 5!
Want ook het stuk na de opening klinkt superrelax!

Met als absolute topper Sometimes I realise...

Na een zweverig begin is Telefon Tel Aviv een schitterende opening. Die diepe bass en rustige trancy sound is een prima uitgangspunt om te gaan "bouwen". En de lyrics ook dik in orde.

Enige minpuntje vind ik de overgang van track 2 naar 3, die niet lekker loopt. Het tempo wordt al iets opgevoerd en de sound wordt dieper. Zodra track 4 er strak ingemixed wordt, komt de flow er echt goed in. Deze track heeft een heerlijke drivende break die het goed zou doen in de club. Ray Lamontagne is echter nergens meer te herkennen.

Dan komen we bij Lowlife, de mooiste plaat van deze compilatie. Wat een heerlijk zweverige sound wordt hier neergezet. Gevolgd door track 6; een spacy intermezzo met modderige breakbeats. En dan knalt Sasha die Apparat track erin met dat duistere buizen geluid en op de achtergrond wat trancy synths. Qua lyrics dacht ik eerst dat hier Thom Yorke al in het spel was, maar dat bleek niet zo te zijn volgens de tracklist ;0) Overigens vind ik dit niet de beste track zoals vele anderen, want hij is me iets te langdradig. In de club wel een goeie plaat om eens flink uit je naad te gaan.

Track 8 kan me niet echt bekoren, al is de break wel weer een kippenvel moment. Tsja dan Ladytron. Everybody loves the track. Kan het me voorstellen want die lyrics zijn natuurlijk retevet en de plaat knalt er aardig in. Alleen als je het origineel kent zoals ik (geweldige plaat van een heerlijk vage band), kan het wel eens gebeuren dat je deze track aardig verkracht vindt. Een beetje té oversampled. Daarom voelt track 10 van M83 (ook een relatief onbekende band) ook als een warme deken met een veelvoud van euforische synths, armen in de lucht en een big smile op je gezicht! Track 10 en 11 lopen ongemerkt in elkaar over. Ik ben een groot fan van Radiohead en Thom Yorke maar ben er niet echt van overtuigd dat zijn stem zich erg lekker leent voor een progressive sound.

Sasha heeft track 12 zelf gemaakt. Toen ik de cd op had staan had ik verwacht dat dit de laatste was, het klinkt als een soort outro vind ik nl.; echt een afbouwplaat. Het loopt over in een zweverige sound zoals in het begin van de cd dus het zou een passend einde zijn. Maar nee: dan knalt hij nog heel even vol die Engineers erin. Echt helemaal geweldig de euforie die deze plaat opwekt! Laatste plaat in de club, so enlight the room! Van zo'n plaat barst een tent uit z'n voegen......

Ik zeg een dikke 4,5!

Ik heb die remix van You Are the Worst Thing in the World helemaal kapotgedraaid, maar het mooie is er nog steeds niet vanaf. Echt een subliem openingsnummer, en ook de afsluiter is groots te noemen. Als je Invol2ver beoordeelt in relatie tot de gehele serie vind ik dit wel het minste deel, ik vind het geheel net iets hoekiger en meer gekunsteld overkomen dan op de veelzijdige voorganger en de vlekkeloze opvolger. Desalwelteplus loopt ook deze mix over van de kwaliteit en smeedt Sasha nummers die los niets met elkaar te maken hebben tot een overtuigend geheel.