Peter Gee - Heart of David (1993)

ah de soloplaat van het Pendragon lid. Niet heel erg boeiend. Zijn stem komt ook wel iets te kort. het 7de en 8ste nummer vind ik het beste te pruimen.

De lijst van artiesten die aan dit album meewerkten is indrukwekkend, als je van neo-prog houdt tenminste. (Oud-)collega's van Pendragon en diverse leden uit de Thin Ice-stal boden de helpende hand bij dit eerste solo-album van Peter Gee. Toch is het album niet echt bijzonder te noemen, het is allemaal nogal ingetogen en mist nummers met wat meer kracht (eigenlijk alleen Voices in the dark, met Nick Barrett op gitaar en mijns inziens veruit het sterkste nummer van de cd). Kennelijk heeft Peter hier wel van geleerd want zijn volgende album, A vision of angels, heeft dat al heel wat beter voor elkaar. En zoals Vigil al zegt, de zanger (Paul Wilson) maakt geen grote indruk.

Crying on the Inside is wel een bloedstollend mooi nummer. Vooral op de koptelefoon luisteren.
Helemaal geen verkeerd album.

Crying on the Inside is inderdaad een erg gaaf nummer! Ik hoorde die song op een prog sampler en heb toen deze CD aangeschaft waarvan de hoes me eerlijk gezegd wel een beetje deed huiveren. Het gebodene is echter geen vaag new age gedreutel, maar ook zeker niet in het verlengde van die ene prachtsong. Dat ligt voor mij aan zowel de klank en productie als aan de vocalen. Paul Wilson die het meeste zingt vind ik geen prettige stem hebben en dat geldt ook voor Tracy Hitchings, die zich gelukkig beperkt tot slechts twee songs met ooh's en aah's. De korte titelsong heeft dan wel een prettige zanger.