Clairvoyants - Your New Boundaries (2001)

Prachtige relaxte cd, maar het eerste nummer blijfr toch veruit mijn favoriet. Dat nummer heeft zo'n mooie finale dat ik soms een traantje erbij weg kan pinken.

Het is wel eens heerlijk om totaal eenzaam en alleen van een album te genieten dat nagenoeg niemand kent. Vele maanden nadat ik dit voor het eerst hoorde heb ik hem nu weer eens opstaan en ik was weer direct verliefd op dat eerste nummer.
Heldere gitaarklanken, dromerige sferen, een mooie relaxte zangstem. Ik weet het niet echt te plaatsen, maar dreampop komt denk ik redelijk in de buurt. Het heeft ook wel iets singer/songwriter-achtigs met daarnaast lichte jazz invloeden. Maar alles met minimale middelen en een maximaal resultaat: erg mooi album!

Als ik jouw bespreking zo lees, zou het iets voor mij kunnen zijn, echt!

Ik kan me niet voorstellen dat het niet iets voor je zou kunnen zijn.

Inderdaad een mooie sfeer op deze cd waar ik de term dreampop prima bij vind passen reptile71.
Heel soms doet het me qua sfeer denken aan de rustige nummers van Jeff Buckley. En, ook al lijkt het er niet op, Morphine.
Hier en daar een beetje jazzy invloeden en in z'n geheel erg mooi om te horen.
Toch merkte ik wel dat ik na verloop van tijd een beetje begin af te dwalen en het allemaal een beetje te lang in hetzelfde downtempo blijft doorgaan waardoor dus die spanningsboog verslapt.
Hoe dan ook staat deze cd garant voor een aantal dromerige, mooi uitgevoerde minuten en zou ik er graag 3,75* voor willen geven.

Ik zou het eerder onder slowcore willen scharen en dan de lichtvoetige variant. Met idd hier en daar een jazzy feel. Echt zo'n plaat die je slechts "op momenten" moet draaien. Gure herfstavond, knisperend haardvuurtje, glas rode wijn, beetje weemoedige bui. Mooie plaat hoor!

Zeker de goede tijd van het jaar dus, maar ook zonder openhaard en wijn goed te doen.

Prachtige plaat, aangeraden door het onvolprezen Distortion Records uit Mokum, de beste platenzaak in ieder geval in Nederland.
Idd de herfst is nooit veel weg, slowcore/quiet is the loudest word/Low/Red House Painters/Cocktails, Jeff Buckley soms een beetje. Vooral hoor ik Sea & the Cake (Archer Prewitt, Sam Prekop vooral dan hun solo platen)
Tja de cd heeft eenzelfde vibe maar eentonig, tja dat geldt vlgs mij voor alle bands.

Is de plaat nog te krijgen dan?

Probeer google eens, CD, reuzehandig joh!

Ha, gelukt, afgelopen week bij een webshop voor een paar luttele euro’tjes tegengekomen. Na 14 jaar weer eens beluisterd. Bovenstaande reviews zijn nog steeds behoorlijk accuraat. Doet ook wel wat denken aan werk van Dakota Suite. Nog steeds een aangenaam album, i.h.b. geschikt voor beluistering tegen het einde van de nacht. Gelet op het aantal beoordelingen is het album echter paarlen voor de zwijnen. Maar goed, daar zit ik niet mee…

Ken deze band niet, dacht eerst dat dit album bedoeld werd (dat is wel dreampop). Ik ben het nu aan het luisteren, maar ik trek de stem na een tijdje niet meer. Wel jammer, de muzikale omlijsting is namelijk fraai.

Die stem is toch niet zo heel apart of zo? Ik ga die ander Claire Voyant eens checken….

Wordt naar verloop van tijd zeurderig en is niet altijd toonvast en door de verstilde muziek valt dat extra op.