Anaïs - The Cheap Show (2005)

In Frankrijk is ze tamelijk groot, voor zover ik weet kent in Nederland zo goed als niemand Anaïs. Hopelijk kan daar via MuMe een beetje verandering gebracht worden Ze zou het absoluut verdienen!

Anaïs opereert in haar eentje op het grensgebied van (Frans) cabaret en singer-songwriter. Dit is goed te horen in haar grootste hit, 'Mon Coeu, Mon Amour', waarin ze zowel hardverscheurend uitroept wat een hekel ze heeft aan alle kleffe stelletjes die elkaar constant zoete woordjes toefluisteren, omdat die haar eraan herinneren hoe alleen ze zelf is, als een telefoongesprek nadoet van zo'n stelletje ('Wat ben je aan het doen?' 'Hetzelfde als twintig minuten geleden.' 'Jij moet ophangen!' 'Nee jij!'). Het bekendst is Anaïs echter door wat ze met haar stem doet: ze is een meester in het nadoen van allerlei instrumenten, van drums tot doedelzakken. Met een apparaatje dat ze met haar voeten bestuurt neemt ze allerlei geluiden die ze kan produceren op en mengt die tot complete begeleidingspartijen waar ze vervolgens zelf overheen zingt. Op dit live-album zijn een paar fantastische voorbeelden hiervan te vinden, zoals in het ironisch 'Rap Collectif', waarin het collectief inderdaad uit alleen zijzelf bestaat.

The Cheap Show biedt, kortom, een fijne mix van mooie, acoustische liedjes, cabaretesque teksten en instrumentele experimenteerdrang. Laat dit een mooie eye-opener zijn voor al die mensen die denken dat Franse meisjesmuziek ophoudt bij het gehijg van Jane Birkin en Carla Bruni!

Hier 'speelt' ze eerst voor doedelzakorkets in 'Pendant Ce Temps-là en Écosse' en zingt vervolgens 'Mon Coeur, Mon Amour': http://www.youtube.com/watch?v=HDxwpxHDS34&feature=related

Ik heb haar ontdekt toen ik een jaar of wat geleden de fnac in Lille aan het doorspitten was, er stond namelijk een dvdtje op van dit concert en was behoorlijk onder de indruk.

Ik heb later het cdtje neergeladen en mag er graag naar luisteren. Niet geheel onterecht dat ze het alleen in frankrijk goed doet, vanwege de taalkloof, de teksten zijn erg belangrijk in haar muziek.
Maar muziekaal is het ook erg interesant en daar hoef je geen frans voor te kennen.

Wat een zangkunstenares is dit zeg, dat trucje met dat opnemen en herhalen van haar stem kennen we natuurlijk al van bijv. Najib Amhali, maar hoe ze in La vie est dure die gitaarzolo jankt, en de covers van Justin Timberlake en Kelis in nr 9 en even kortemetten maakt met MTV.

Maar het meest indrukwekken vind ik nog wel Bad blues player (in het engels) waarin ze zelfs de mondharmonica doet.

De rest van de plaat zit ook vol verassingen, veelal van de liedjes zijn slechts begeleid door de acoustische gitaar, maar haar stem maakt er echt iets bijzonders van.