Cold Fusion - Simmetria (2007)

Simmetria is de soundtrack van de ondergang van de mensheid. Het album begint met een mars van stampende laarzen. Tenminste, dat neem ik aan, het klink meer als ritmisch stampende geweren). Er is een flard van een speech. Hitler? Hier en daar heeft dit album een stukje gesproken tekst, door een vocoder gehaald, om iets te vertellen over idealen en dromen. Zo nu en dan klinkt er wat geluid door dat een aanknopingspunt biedt, zoals een pianomelodietje in Distant Impression. Dat op de achtergrond het geluid van overvliegende straaljagers heeft. Aan het eind van het album is de vernietiging compleet, en wordt de sfeer kalm.

Afgaand op dit album, is de ondergang van de mensheid een proces van oorlog, onderdrukking en verder een behoorlijk machinegedreven aangelegenheid. Dit album weet de beklemming en angst goed te vangen. Aan de andere kant zijn we intussen met 7 miljard mensen. Om die allemaal te vernietigen, lijkt me een redelijk langdurig proces. Helaas weet dit album die lengte ook goed te vangen: na 20 minuten vind ik het behoorlijk saai worden. Wat niet meehelpt is dat er veel herhaling in de nummers zit.
Het idee is goed, en de deprimerende sfeer wordt ook goed neergezet, maar dit album is voor mij veel teveel van het goede.

2.0*