Pimentola - Misantropolis (2007)

Dit is kunst, meesterlijk muziektheater vanuit de donkere diepten. Hilarisch, angstaanjagend, opgejaagd als een prooi. Veel drums, percussie, violen, koren, een donkere stem, een verloren ziel die zijn leed uitschreid, blazers. Alles neergezet in een moderne setting met gebruik van veel electronics/samples. Het doet me denken aan een kermis, in hel natuurlijk. Vette bombastische nummers als 'Wann Ende Die Zeit?' met heerlijk electronisch geknetter die van links naar rechts door de speakers klinkt. Een donkere reis door allerlei werelddelen gesteund door opzwepende drums en percussie. Op track 8 komt het pas echt goed op gang, dreigend industrieel geweld vergezeld van drums en percussie a la Slagerij van Kampen. Vette sounds in stereo erdoorheen geslingerd met hypnotiserende indiase vocalen. Vervolgens laag Tibetaans gebrul, gepast hellistisch gekrijs, in combinatie met kerkelijke koren, alles gedreven met mooie percussie. Het laatste nummer werkt bij mij wederom hypnotiserend. Een fijne, diepe, donkere afsluiter om in te verdwijnen. Ik zeg lekker! Uitstekend plaatje voor als je eens echt wat anders wil in je CD speler.

Ik heb het genoegen gehad om een keer wat flarden en fragementen mee te krijgen van dit album. Ik probeerde me daarvoor ook open te stellen, maar in 1ste instantie druist het tegen alles in bij wat ik uit muziek haal. Zoals beschreven door TJN vraag ik me af of ik er wel onbevangen genoeg voor was om op me in te laten werken. Toch misschien nog maar een keer een ritje wagen op de kermis in de mallemolen van het vagevuur.

Ik moest eerst erg wennen aan dit genre maar het groeit. Na mijn eerste partijtje aankopen bij CMI duurde het een tijdje voor ik door de uiterst donkere appel heen bijten kon. Uiteindelijk loont het, ik heb er een genre bijgekregen om te exploreren. Het is minder makkelijk te vinden en je moet wat zoeken op het net maar dat maakt het leuker als je je bestelling op de mat voor de deur vind. Wat ik ook leuk vind is dat er in dit genre vaak maar 1000 kopieën geperst worden. Wie het eerst komt/vind, eerst maalt. Daarna heb je pech, graag of niet. Verder heb ik gemerkt dat er leden zijn die veel totaal onbekende titels toevoegen. Wanneer ik daar achteraan ga en weer iets moois vind.. is er ook nog zoveel te ontdekken denk ik dan. Dat staat echt niet in de OOR, er is veel meer, gelukkig. Zoals deze plaat. Dit album is overigens wel een uitschieter in de reeks van CMI, het lijkt echt een muziektheater te zijn, terwijl het 'gewoon' door een aantal artiesten, niet al te groot gezelschap bijeen is gebracht. Dit in overstaan met het gros dat uitgebracht wordt op het label, wat veel het dronen vanuit de onderste regionen van de aarde teweegbrengt. Ook heel mooi natuurlijk.