Stomu Yamashta / Steve Winwood / Michael Shrieve - Go (1976)

Crisis... staat hier nog echt niks over dit album vermeld?

Dit is nou een spaarzaam voorbeeld van een geslaagd supergroep album. Over het algemeen zijn dat toch vaak een beetje geforceerde aangelegenheden maar het is hier met name door het feit dat Stomu Yamashta de belangrijkste drijfveer en componist is, dat het een verrassend coherent geheel is.

Overigens, niet alleen Winwood en Shrieve doen hier aan mee maar ook Al DiMeola op gitaar en Klaus Schulze op synths vertolken een belangrijke rol. Dit alles aangevuld met een uitgebreide ritmesectie en orkest.

Het geheel is een typisch 70s conceptalbum maar zonder dat het topzwaar is in mijn ogen. Het een amalgaam van spacey electronische klanken, gedragen orkestrale ballades en funky jazzrock uitbarstingen.

Het album was tevens de terugkeer van Steve Winwood na een paar jaar pauze.

Idd een heerlijk spacey album met een prachtige mix van allerlei stijlen. Conceptueel erg sterk. Wat een superbezetting had deze band destijds. Tjonge. De prachtige stem van Steve Winwood doet erg vertrouwd aan. Ik heb dit album vroeger (poehhh) op de middelbare school geleend van een vriend en ooit op cassette getaped. Dit album is me altijd bijgebleven (Go Too overigens ook) en zag het gisteren ineens in de 2e hands vinyl bak naar me lonken. Broem was om. Geen spijt want er wordt heerlijk gespeeld en het album luistert na al die jaren nog steeds erg lekker weg. Geen spoortje "ouderdom" (poehhh) 4* maar eigenlijk is dat te weinig. Vooruit naar 4,5* dan maar.

Natuurllijk een super bezetting met: Pat Thrall, Steve Winwood en Klaus Schullze. Ik ben in het bezit van de studio uitvoering en ook een live concert in Parijs. Helemaal top! Genieten geblazen met inderdaad de zo vertrouwende stem van Steve Winwood (waar blijft nieuw materiaal van deze kanjer???)