Atrium Carceri - Ptahil (2007)

Het is Dark Ambient, een van de beste projecten in dit genre. Luister naar dit wonderschone donkere plaatje en huiver van de kille dieptes. Het fijne aan Atrium Carceri is dat het geen herrie is, geen geschreeuw of chaotisch gekrijs waar je gek van wordt. Het laat het mooie, het spannende en de diepte zien en dat in optimale klank en geluid. De vorige drie uitgekomen titels zijn al niet meer te krijgen. Ze worden meestal met maar een paar duizend geperst, en dan is het op. Ik schat dat het niet lang meer duurt voor deze ook uitverkocht zijn. Dit is super Dark Ambient, een heerlijk donkere belevenis.

Vierde album van Atrium Carceri en de eerste waar hij een volwassen, ‘compleet’ geluid laat horen.
Duister en naargeestig, maar ook beklemmend nihilistisch en introvert. Simon Heath weet hier het beste uit zich te halen, en vanaf hier worden zijn albums ook beter, veel beter, en gewoon eh… erg goed.

Net Atrium Carceri's Void binnengekregen - om een of andere reden staat deze niet op de MuMe site - niettemin een sterk, duister, nihilistisch album dat gemakkelijk in het verlengde ligt van Cellblock, Ptahil, Phrenitis en Souyuan - met andere woorden: u zij gewaarschuwd.

Voer voor intimi, maar leuk is anders....