David Olney - The Wheel (2003)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Loud House
-
Wheels (0:29)
-
Big Cadillac (4:15)
-
Voices on the Water (3:39)
-
Chained and Bound to the Wheel (4:05)
-
Stars (0:28)
-
Now and Forever (3:38)
-
God Shaped Hole (3:13)
-
Revolution (3:41)
-
Now I Start (0:10)
-
Stonewall (4:25)
-
Boss Don't Shoot No Dice (3:21)
-
Precious Time, Precious Love (0:22)
-
The Girl I Love (4:07)
-
All the Love in the World (2:27)
-
Round (1:38)
2
geplaatst: 22 november 2025, 02:37 uur
David Olney stond bekend als een "songwriter's songwriter" wiens nummers door diverse collega's (o.a. Emmylou Harris en Linda Ronstadt) werden gecoverd. Townes Van Zandt was 1 van zijn fans. zijn diepgaande teksten zijn een verhaal apart.
op "The Wheel" geen pop maar een "americana/roots" album staan 15 nummers of misschien beter gezegd 11, want "Wheels", "Stars", "Now I Start" en "Precious Time, Precious Love" zijn fraaie, korte intermezzo's door hem of samen met zangeressen a-capella gezongen.
alle nummers werden door David Olney geschreven, waarvan een 3-tal co-written, o.a. "Boss Don't Shoot No Dice" met Janis Ian. een nummer dat net als "Chained and Bound to the Wheel" en "God Shaped Hole" stevige (blues) rock laat horen en minder indruk maakt.
"Voices on the Water" met de gospel band The McCallum Brothers en "All the Love in the World" hebben een gospel sausje en luisteren lekker weg, maar de man excelleert vooral in de folky klein gehouden ballads, zoals "Now and Forever", "Revolution" en met name "Stonewall" en "The Girl I Love" prachtig ingekleurd met fiddle en mandoline. het eveneens a-capella gezongen "Round" is een waardige afsluiter.
weliswaar een gevarieerd album maar David Olney hoor ik het liefst met rustig, ingetogen werk, zoals op zijn debuut album "Eye of the Storm" (1986).
Album werd geproduceerd door Robb Earls & David Olney
Recorded at Sound Vortex, Nashville, Tennessee
(deel) citaat uit de liner notes van Dave Marsh
"David Olney started out being a Yankee youth and wound up living (and I think, writing) as a Southerner.
Then again, he also began as a rebel, and rebels always fit in better elsewhere.
Olney's best lyrics simultaneously achieve the dense, dark solemnities of Leonard Cohen and the laconic pensiveness of Townes Van Zandt, with the dry wit of Woody Guthrie sprinkled around for good measure. In fact, Olney writes so well, he presents himself with a problem: People overlook his impressive performances of all those finely wrought songs. They shouldn't. Olney never just wrote lyrics. From his days with the X-Rays, he played and sang his heart out, and although as a mature artist he sings in more measured cadences, in this respect his heart never moved far from where it started out"
op "The Wheel" geen pop maar een "americana/roots" album staan 15 nummers of misschien beter gezegd 11, want "Wheels", "Stars", "Now I Start" en "Precious Time, Precious Love" zijn fraaie, korte intermezzo's door hem of samen met zangeressen a-capella gezongen.
alle nummers werden door David Olney geschreven, waarvan een 3-tal co-written, o.a. "Boss Don't Shoot No Dice" met Janis Ian. een nummer dat net als "Chained and Bound to the Wheel" en "God Shaped Hole" stevige (blues) rock laat horen en minder indruk maakt.
"Voices on the Water" met de gospel band The McCallum Brothers en "All the Love in the World" hebben een gospel sausje en luisteren lekker weg, maar de man excelleert vooral in de folky klein gehouden ballads, zoals "Now and Forever", "Revolution" en met name "Stonewall" en "The Girl I Love" prachtig ingekleurd met fiddle en mandoline. het eveneens a-capella gezongen "Round" is een waardige afsluiter.
weliswaar een gevarieerd album maar David Olney hoor ik het liefst met rustig, ingetogen werk, zoals op zijn debuut album "Eye of the Storm" (1986).
Album werd geproduceerd door Robb Earls & David Olney
Recorded at Sound Vortex, Nashville, Tennessee
(deel) citaat uit de liner notes van Dave Marsh
"David Olney started out being a Yankee youth and wound up living (and I think, writing) as a Southerner.
Then again, he also began as a rebel, and rebels always fit in better elsewhere.
Olney's best lyrics simultaneously achieve the dense, dark solemnities of Leonard Cohen and the laconic pensiveness of Townes Van Zandt, with the dry wit of Woody Guthrie sprinkled around for good measure. In fact, Olney writes so well, he presents himself with a problem: People overlook his impressive performances of all those finely wrought songs. They shouldn't. Olney never just wrote lyrics. From his days with the X-Rays, he played and sang his heart out, and although as a mature artist he sings in more measured cadences, in this respect his heart never moved far from where it started out"
* denotes required fields.
* denotes required fields.