Scarecrew - Magical Mind (1975)

Krautrock een term die de Britten bedachten om Duitse rockmuziek een plaats te geven. Sommige muzikanten voelde zich daardoor min of meer tweederangs muzikanten. Andere voelde daar meer de superioriteit uit van de Britten ten opzichte van de muziek die werd gemaakt in Duitsland. Hoe het ook zij het bracht duidelijkheid in de muziekwereld. Zelf heb ik het idee als bijvoorbeeld Pink Floyd een Duitse band was geweest, ook deze muziek zou zijn ingedeeld onder de Krautrock. De genoemde band heeft model gestaan voor de zogenaamde Krautrock, zo gebruikte een band als Tangerine Dream in hun begin jaren vaak het nummer Interstellar Overdrive om daar eindeloos op te improviseren.

En met dit in het achterhoofd is het een hele beleving om dit album van Scarcrew te beluisteren. Op Magical Mind is heerlijke psychedelica te beluisteren en roept snel een gevoel op dat muzikanten nog vrijelijk mochten experimenten in de studio zonder daarbij aan commerciële belangen te denken. Muziek uit het gevoel en volop ruimte voor het experiment. Uit de bezetting op dit album valt een naam in het bijzonder op. Het is die van John L(iving) op mondharp, zang, gong en percussie. Hij was al eerder betrokken bij het album Schwingunen van Ash Ra Tempel. Verder bestaat de band Scarecrew uit Marty op gitaar en zang, Steve A(quaian) op minimoog en orgel, Ramamuti Gresbek op VCS3 synthesizer en percussie, Rafeal Schutz op gitaar en percussie en Gene Gross op Gitaar. Verder wordt het gezelschap bijgestaan door ene Thomas en Chris Eller beiden op gitaar. Kortom; een behoorlijke bezetting. Vervolgens valt uit de informatie bij dit album te lezen dat de originele bezetting van Scarecrew in 1973 een historisch concert gaf in Berlijn en onderweg naar Londen uiteen viel. Daarnaast is ook te lezen dat de banden die gebruikt zijn voor de samenstelling van dit album zijn opgenomen in maart 1975 tijdens een huwelijksreis van Steve A(quaian) en zijn vrouw Janis in Berlijn.

Een heel verhaal dus voor maar een enkel album wat van Scarecrew mocht verschijnen. Daarom hier het belangrijkste: wat is er op het album te horen? De eerste tonen van Eingang doen me weldra belanden in een andere wereld. Het doet verder wat experimenteel aan. Voordat ik er erg in heb begint de volgende track. Der Wahn doet wat desolaat aan. Een mannenstem kraamt iets onverstaanbaars uit terwijl een gitarist melancholisch klanken laat horen. Prima muziek voor op een grijze dag. Heel wat vrolijker is het stuk Springtime. Op wat klanken die uit de ruimte lijken te komen is een gezellig ritme te horen en verder wordt er zorgeloos een mooie melodie gespeeld. Dronendom begint met klanken uit de mondharp. Zodra dit naar de achtergrond verdwijnt volgt er muziek de me sterk doet denken aan de eerste albums van Ash Ra Tempel. Wat dus niet verkeerd is, want die sound blijft er lekker om te horen. Die sfeer wordt mooi doorgetrokken in de track Mindflowers. Op heel weinig instrumentatie is een stem te horen die het over stardust heeft, daarnaast is ook een kinderstem te horen en het ademt een magisch rust uit. Lang duurt die rust overigens niet, want de beginklanken van Dreamrock doen inderdaad wat rockachtig aan. Wat later in stuk is een stem te horen die me een gevoel bezorgen over of de vocalist in een trance is geraakt en daar heel gelukkig mee is. Wat ik prima kan voorstellen, omdat het heerlijke muziek is in de beste traditie van de krautrock. Het is daarmee een mooie afsluiter van de eerste helft van dit bijzondere album.

De tweede helft van dit album begint met spacy klanken en wat zinvol gepiel op een basgitaar. Als ik mijn ogen dicht doe en me volledig op de muziek concentreer voel ik me langzaam maar zeker loskomen van het aardse. Net als ik dat gevoel heb bereikt houdt het stuk op. Een geluk bij een ongelijk, als daar sprake van was, is dat het de volgende track, The Mammoth die sfeer mooi doortrekt. Hierdoor blijf ik zweven in een merkwaardig wereld die het nodige oproept. Het einde van het stuk is me te abrupt, maar daar zal ik wel een kniesoor in zijn. Gelukkig begint de track Stardust in een fraai zweverige sfeer. Het is een combinatie van rustige rock op een bed aan kosmisch aandoende klanken. Een wat zeurderige stem lijkt in eerste instantie wat roet in het eten te gooien, maar gaande het stuk krijg ik de indruk dat het goed gekozen is, want in combinatie met de gitaarklanken krijg ik het gevoel dat de stem een soort gidsfunctie vervult in de ruimte die is te vinden aan de andere kant van de dampkring. Wel is het jammer dat er in het stuk een drop out is te horen wat waarschijnlijk is toe te schrijven aan de ouderdom van de gebruikte tape. Verder is Stardust een heerlijk rustig stuk muziek om geheel los te komen van het aardse zoals ik al eerder schreef. Aan het einde van het stuk heb ik dan ook het gevoel of ik ver weg in een of ander melkwegstelsel ben beland. Heel zacht is het begin van Ancient Lake te noemen. Wat te horen is, is en niet te gelijk te plaatsen bastoon en een stem die wat onverstaanbaars zingt. Gaande het stuk worden daar wat spacy klanken aan toegevoegd en komt er subtiel wat ritme in het stuk. Het is daarmee een prima stuk muziek om de dagelijkse beslommeringen te doen vergeten. Verder zijn er wat citaten te horen uit de ander tracks van dit album. Vlak voor het einde van het stuk is daar ineens wat piano te horen. Gevoelsmatig roept het een sfeer op van in een lege kroeg te zitten tegen sluitingstijd. De droom is voorbij en tijd om weer in het nu te komen. De track Ausgang laat nog even kort horen hoe het begon, waarna het stil wordt in de kamer.

Al met al een heel behoorlijk album dit Magical Mind van Scarecrew waarop prima is te horen hoe men in de jaren zeventig van de vorige eeuw bezig was met muziek in Duitsland. En of het nu krautrock heet of spacerock het doet er niet toe. Belangrijker is wat er gebracht wordt en daar is op dit album prima aan voldaan. Prettige muziek die wat raakvlakken heeft met Ash Ra Tempel als mij gevraagd zou worden er een label op te moeten plakken.