Gerard van Maasakkers - Achterland (2004)

Ik heb Gerard bij toeval ontdekt op zoek naar brabantse nummers. Een paar nummertjes gedownload en van daaruit tot de conclusie gekomen, dat ik daar deze beste man mee tekort doe en heel het album wil hebben.
De combinatie van het dialect, zijn vriendelijke stem en gemoedelijk karakter en de juiste mensen achter hem (de vaste mannen), geven mede vorm aan dit prachtig album.

Het begint al bij het 1ste nummer Dragen, wat over zijn relatie en herinnering aan zijn vader gaat. De hoesfoto is een mooie portret van verleden en heden.
"T is altijd nou, zet ik met enige regelmaat los op, al was het maar om de dagelijkse bosonje te relativeren. M.n de regels; Neemt nou toch 's 'n beslissing, maakt desnoods 's 'n vergissing man, gij weet niet wa ge wilt. Prachtig.
Heimwee naor hier ('n wittebillenpappa; de dikke van dalen is weer een woord rijker).
Marie; schitterend nummer over het oppakken van het eigen leven, na verlies van een partner na vele jaren. Mooi beschreven hoe dat proces (vaak) verloopt.
Kamp Vught; Schitterend door de verhalende wijze waarop Gerard dit verteld, Wa zoude gij dan doen.
D'n boom: Emotioneel relaas over het leven en sterven van zijn vader, zonder pathetisch te worden, maar met een kwinkslag en de blik vooruit: Onze lieven Heer ha 'nen tuinman nodig logisch, da't ie aan onze vader dacht.
Vallen en opstaan, weer een mooi beschreven nummer hoe het gaat met teleurstellingen en het opkrabbelen daarna.
Niemend in de stad; een kleurenpalet over het lopen door de stad, verhalend over het gemis van die andere.
Malmedy is het enige nummer waar ik niet zo'n duidelijk beeld heb voor mezelf. Waar ligt dat trouwens Malmedy? Is het uberhaubt wel een plaats?
Daarna een schitterende cover van Bob Dylan die m.i het origineel overtreft, niets tegenstaande, maar ik kan door de vertaling er meer mee vereenzelvigen.
Jabu is een mooie afsluiter van een beschouwende rit. Kort daarna samen met mijn vrouw naar een concert gegaan en live blijven de nummers overeind, daarnaast is het ook een innemelijke persoon, die na het concert bij een standje zijn cd's verkoopt en een praatje maakt met de gasten. Mooi toch!

Leuk geschreven! Maar Malmedy ligt als ik het goed heb in de Ardennen. Dit nummer is overigens niet geschreven door Gerard van Maasakkers (kan even niet op de naam van de oorspronkelijke artiest komen). Maar inderdaad een geweldig goed album.

Klopt. Het nummer en de tekst zijn geschreven door Arthur Umbgrove. Volgens mij is dat ook een cabaratier die muziek maakt of andersom.

Gerard van Maasakkers is voor mij die zijn dialect verstaat iets ongelooflijks. Het Nederlands is uiteraard ook mijn moedertaal, maar het valt me telkens op dat het Brabants zoals Gerard gebruikt drie keer zo hard binnenkomt. Zuid-oost brabant, de streek tussen Helmond en Eindhoven, bezongen zoals het is.
tranen., telkens weer, kan er niks aan doen. de wereld is kleiner dan ik dacht. mooi.

Prachtig album, maar ik zie in het overzicht het mooiste album niet : "Vol dagen"!

Wat is dit mooi. Muziek die je raakt, de tranen staan soms in je ogen... Dragen bijvoorbeeld, hoe mooi, hoe mooi... En Marie is helemaal brok-in-je-keel-muziek. Zo... dat is er uit. Need I say more?

Erg mooi album. Erg mooi ook om te zien hoe Gerard is gegroeid als je van 1978 tot nu zijn werk beluistert. En dan is dit in mijn ogen het album waarmee hij als vlinder ontpopt.

Laatst hoorde ik over zijn werk de term "muzikale schilderijtjes": geweldig gevonden en midden in de roos.

Muzikale schilderijtjes zijn het inderdaad! En net zoals goeie kunst raak ik op op Gerard nooit uitgekeken. Vooral de laatste tien jaar is hij echt op dreef met prachtige nummers. Achterland is echter zijn magnus opus als ik zo vrij mag zijn om dat te zeggen.

Juweeltjes stuk voor stuk sfeer uitademend! Ooit mijn lieve schoonmoeder (ja, ja jongens en meisjes dat kan) mee genomen naar een concert van hem in Berlicum (NB). Heerlijk om te merken hoe muziek verbroederd en door de generaties heen mensen samen brengt. Als ik deze cd draai in de auto dan zingen mijn zoon (12) en dochter (14) uit volle borst vanaf de achterbank mee! Drie generaties met elkaar in verbinding via een lied. Een groot compliment voor Gerard lijkt mij zo.



Om het maar eens op zijn Brabants te zeggen: "you re so right". Als foto's van een moment. Gerard schrijft volgens mij op dit album het overlijden van zijn vader van zich af. Mijn favoriete track den Boom. Koptelefoon op, oogjes dicht en je waant je in het zonnige warme Brabantse land.

Een trotse Brabo

Bob en Adele kunnen niet tippen aan "Ge kunt van mijn op aan"

Weer zo'n nummer dat als de rest van nederland het zou kennen... Ach, wa kan da verekke, we houwe hum lekker zelf