Harter Attack - Human Hell (1989)

Nuclear assault drummer Glenn Evans was nauw betrokken bij de tot standkoming van dit project. Het draait om Glenn zijn kameraad Rich Harter die zanger,gitarist en componist is. Harter Attack is vrij lompe en luidruchtige thrashmetal. Het kent enkele uitschieters en de rest is goed middelmatig materiaal. Death bells of the apocalypse klinkt wel lekker grof en onbehouwen. Het erg harde Human hell is een aanklacht tegen het communisme. Last temptation is waarempel een nr. over J.C. ten tijde van het laatste avondmaal. Nrs.4en5 zijn middelmaat. Thugs against drugs is voorzien van het nodige fuck you en komt niet als een anti drugssong over. Het bikkelharde message from God klinkt qua tekst meer als een oproep van Harter aan het Opperwezen. Anthony Bramante verzorgt de solo. In Symbol of hate trekt Harter weer ten strijde tegen het communisme. Harter is een goed, godsvrezend amerikaans staatsburger. Op Nuclear attack speelt producer Glenn Evans een stevig potje gitaar mee.(Instrumentaaltje.) Het laatste nummer is een aanklacht tegen de amerikaanse regering. Als tekstschrijver is Harter net wat beter dan als componist. 3,5

Inderdaad, het kent enkele uitschieters en de rest is te doen, maar de woede, de ietwat progressieve grillige Thrash/Core riffs en grillige drum parts gegoten in de grauwe "straat sfeer" zeg maar is geweldig! Ook de hoes past bij de cynische luidruchtige protesterende sfeer. Dit album is verder voor mij als songwriter/muzikant een grote bron van inspiratie die in het rijtje van bands als Zoetrope en Carnivore staan! ! ! Maar Harter Attack is weer net effe anders..en zo verrot eigen...vooral door de eigenzinnige boze zang! Tof!

Deze heb ik nog op cassette. Vandaag ontdekte ik dat we dit ook op de spotfiets kunnen terug horen. Dat platform wat ik lang verketterde, levert toch steeds leukere speurtochten op.

Harter Attack was zo'n eendagsvliegje uit de thrashhoogtijdagen. Glenn Evans die achter de schermen actief was. Dan Lilker die de bas ter hand neemt. De Nuclear Assault connectie is evident zullen we maar zeggen.

Harter Attack zit dan ook een beetje in die thrash/core hoek waar Nuclear Assault, Zoetrope en Incubus zich ophielden. De hollen en stilstaan (breakdowns) methodiek zeg maar. Vooral Incubus blijft door mijn kop spoken. Ruw en obstinaat.

Nummers als Culture Decay en Last Temptation Of Christ hakken er lekker in en laten de slapende mosher langzaam ontwaken. We moeten echter wachten tot het afsluitende Let The Sleeping Dogs Die voordat we met een echte kraker te maken gaan hebben. Met het kleine half uurtje maakt dat ook geen zak uit allemaal.