Peter Frampton - The Art of Control (1982)

Erg lage score voor deze vergeten plaat van Frampton.

Gewoon rock met een vleugje pop. Die man kan zingen en gitaar spelen, beter dan menig ander, vind ik. Back to Eden is een schitterende track.

Veel te laag gemiddelde voor deze prima worp van meneer Frampton. Ik lees overal dat hij van de platenmaatschappij meer richting radiovriendelijk materiaal moest. In de hoop hits te scoren. Dat dat niet gelukt is zal meer aan zijn reputatie als typische 70's muzikant hebben gelegen dan aan het materiaal op deze plaat. Een fiks aantal nummers doet namelijk niks onder voor wat destijds de FM golven domineerde. Ik weet het, ik ben waarschijnlijk één van de weinigen die z'n live album uit de seventies weinig aan vind. Dus ik luister dit album dan ook niet met die klassieker als vergelijkingsmateriaal. Gewoon luisteren alsof het 1982 is. En dan kun je toch moeilijk ontkennen dat dit een alleraardigst album is. Ik heb er 4 sterren aan gehangen. Dat is wat teveel maar dat gemiddelde moest iets omhoog

Niet alleen deze plaat is vergeten maar Peter zelf helaas ook een beetje. Dit is wel geen plaat om Peter Frampton te ontdekken. Het is dat ik altijd al een grote fan van hem ben geweest dat ik aan deze schijf drie sterren geef maar eigenlijk vind ik dit zijn zwakste album.
Hijzelf noemde dit album achteraf een door de platenmaatschappij opgelegde poging om nog eens een commercieel succesvol album te hebben. Het was toen zijn eerste plaat waar hij een samenwerking is aangegaan met een andere songschrijver voor alle nummers (ene Mark Goldenberg) en dat is niet zo goed uitgedraaid. En het was meteen ook zijn laatste plaat voor A&M.
Maar het blijft natuurlijk Peter Frampton en hij kan inderdaad zingen en gitaar spelen. Het is niet allemaal kommer en kwel hier: back to Eden, an eye for an eye en de absolute uitschieter heart in the fire zijn prima. Alleen is het een beetje magertjes op 9 nummers. Wat jaren 80 Peter Frampton betreft, kan ik eerder zijn albums "Breaking all the rules" en zeker "When all the pieces fit" aanraden.